SY-Narid

AO CHALONG / PHUKET 24 en 25 februari

2012-02-24T18:34:00.001-08:00

Met 2 overvolle wasmanden en lege voorraadkasten keren we terug naar Chalong. Effe gauw winkelen en de was doen. Alleen duurt dat effe gauw bij ons altijd iets langer. Wij hebben namelijk en geen auto, maar een dinghy voor de deur liggen die ons niet verder brengt dan naar de kant en vanaf daar moeten we alles te voet doen en zelf dragen. En als je dan ten minste twee winkels moet afgaan plus de wasserij, ja dan lukt dat niet zomaar effe. Dus we zijn hier toch algauw weer een paar dagen kwijt.

ANDAMAN SEA 15 tot 23 februari

2012-02-15T18:57:00.000-08:00

Een week lang cruisen we in de Andaman Sea van het ene mooie plekje naar het andere. Heel rustig op het gemakje. We zijn ook helemaal niet gehaast en al goed ook, want meestal staat er bijna geen wind. Met de genakker op maken we een snelheid van om en bij de 2 kn en wanneer we daar onder zakken, zoeken we een plekje om te ankeren. En na eerst een frisse duik gaan we dan ofwel de ‘hongs’ (grotten) verkennen of het dorpke waar we voor liggen of maken een strandwandeling, het kan hier allemaal. Alleen snorkelen is hier niet zo fantastisch. Het water is erg troebel en vol met groen spul en de koraalbanken hier kunnen bijlange na niet concurreren met die van Indonesië. Maar ja, ne mens moet niet alles willen hé.

We zeilen van Phi Phi Don in het zuiden van de baai tot Koh Pan Yi, vanwaar we niet verder noord meer kunnen. The floating village, zoals ze Koh Pan Yi hier noemen. Maar in tegenstelling tot de meeste paaldorpen in deze contreien is dit een moslim dorp en geen zee zigeuners dorp. Tijdens lunchtijd is het hier vreselijk druk met wel 3000 toeristen die ze hier dagelijks komen afzetten voor de lunch (volgens de reisgids) maar 2 uur later is het dorp zo goed als verlaten en gaan wij er eens kijken.

Een echt authentiek Thais dorpje waar we ons verbazen dat ze nog zo primitief leven met dagelijks zoveel buitenlanders over de vloer.

Ja echt, ze wonen daar nog in krotjes terwijl ze toch een pak inkomsten moeten hebben van hun restaurants en souvenir winkeltjes.

‘S Avonds durft het hier in de Andaman Sea wel spoken. Na een zo goed als windstille dag steekt de wind dan plots op en giert dan tussen de eilanden en rotsen door. Meestal duurt dat niet zo lang, maar aan Koh Hong duurde het toch lang genoeg om een paar charterboten op drift te laten slaan die natuurlijk knal voor ons lagen. Gelukkig dreven ze netjes langs ons door zonder te bosten.

RAILEY BEACH

2012-02-14T17:01:00.001-08:00

Railey Beach: heel druk in de loop van de dag, maar vanaf een uur of 4 in de namiddag heerlijk rustig. Je kan hier namelijk alleen maar per boot geraken en dus vanaf een uur of 10 s morgens is het hier erg lawaaig van de longstails die hun klanten komen afzetten en ophalen, maar tegen het einde van de dag tot de volgende morgen is de baai alleen voor ons yachties en een paar bakcpackers.
Heel veel cruisers verafschuwen zulke toeristische plaatsen maar ik kan er niks aan doen, ik vind het wel eens leuk als er wat leven in de brouwerij zit.

longtails

RAILEY BEACH

2012-02-13T16:58:00.001-08:00

Er komt maar geen einde aan de herstellingen. De buiskap kan er bijna terug op ( nog een paar kleinigheidjes) maar nu moet de bijboot weer bijgeplakt worden. De naad die was opengebarsten lekt ergens een beetje lucht. Ja ‘t is tegenwoordig altijd wat met die bijboot van ons, maar we geven hem nog niet op hoor.
We verleggen ons wel eerst een kleine 2 nm naar Railey Beach en dat is toch wel curieus in Thailand, je moet maar de hoek omdraaien om weer in een heel ander decor terecht te komen.

AO NANG

2012-02-12T16:57:00.001-08:00

Het probleem met de bb-motor???
De stopknop bleef haperen. Voor het contact van die stopknop zit een caoutchouc hoedje en dat zat niet goed, dat bleef maar duwen op de contacten en ja, als je constant op stop zit te drukken dan kan de motor niet draaien natuurlijk. Geen groot probleem dus, alleen...vindt het maar eens....
Dat heeft dan ook zolang geduurd dat we de rest van de dag hier maar blijven liggen. Kunnen we de buiskap verder afwerken, want de vensters staan er wel al in, maar nu we toch bezig zijn met die te renoveren willen we ook nog een nieuw wit biezeke op de buitenste naden stikken.

AO NANG

2012-02-11T16:56:00.001-08:00

Mijn dagje winkelen in Krabi loopt af met een sisser. Het begon s morgens al eigenlijk. Wanneer Dirk mij naar de kant wilt brengen doet de bb-motor van de dinghy weer moeilijk. Vuil in de benzine of water? Moeilijk te zeggen maar de carburateur even proper maken helpt toch.

Enfin, na een ganse dag winkelen ( en zoals gewoonlijk met niks thuiskomen hoewel ik dringend toe ben aan nieuwe slips en bh’s) roep ik via vhf Dirk op om samen pizza te gaan eten. Maar, de bb-motor wilt weeral niet starten en deze keer helpt het niet om de carburateur proper te maken, dus moet Dirk naar de kant roeien. En met een dinghy zonder oorringen voor de roeispanen is dat niet zo simpel op je eentje. Soit, tegen dat Dirk aan de kant is, is die in zo een goed humeur dat ik niet verder ga beschrijven en die pizza...die smaakte ook niet zo goed als hij eruit zag.

AO NANG

2012-02-10T16:54:00.000-08:00

In Ao Nang gaan we op zoek naar water, maar dat ziet er hopeloos uit. Souvenir winkeltjes en restaurants bij de vleet, maar waar die restaurants nu hun drinkwater en supplies gaan halen, dat is ons een groot raadsel. Nu zien we wel op veel plaatsen het leeggoed buiten staan, van die 5 gallon waterflessen waar wij naar op zoek zijn en komen heel toevallig ook nog de waterman tegen. Met handen en voeten ( ons Thais is nog niet zo goed en zijn Engels ook niet) vragen we hem of hij 10 volle flessen aan het strand kan afzetten en een beetje later het leeggoed terug kan komen ophalen. Geen probleem voor die gast. Oef...want we dachten eventjes dat we helemaal terug naar Chalong moesten om water.

AO NANG

2012-02-09T16:53:00.002-08:00

Vanmorgen leek het erop dat er een lekker windje stond maar dat was maar voor eventjes, want nu gaan we al een tijdje vooruit aan 1 km per uur! Na twee uurtjes zo dobberen zetten we dan toch maar de motor op en een kwartier later krijgen we ineens 15 kn wind! Deju, als we dat vroeger hadden geweten dat we gewoon maar de motor moeten starten om wind te krijgen....

KO LANTA

2012-02-08T16:50:00.001-08:00

Omdat er helemaal geen zuchtje wind staat en er ook geen sprietje wind wordt voorspeld voor vandaag, halen we de naaimachine boven en zetten nieuwe vensters in de buiskap.
Een toch niet zo’n simpel werkje. Zeker niet met een stikmachine van bijna 60 jaar oud die wel goed werkt maar toch moeite heeft om een laag sunbrella, plakband en plastic mooi samen te naaien. Met veel te weinig plaats aan boord om die buiskap zo te manoeuvreren dat je rechte naden kan stikken. Met 2 man die elk denken dat ze het beter kunnen dan de ander...
Enfin je snapt het wel hé. Maar we hebben deze relatietest toch weer overleefd en kunnen s avonds al terug hartig lachen om ons gekibbel van daarstraks.

KO LANTA

2012-02-07T16:47:00.001-08:00

Ja dat klopt....dat is nu de derde keer dat we op Ko Lanta liggen, maar deze keer willen eens iets meer zien dan alleen de baai en huren een scooter voor een dag.
Ko Lanta is 30 km lang en 6 km breed en veel sneller als verwacht zitten we al aan de andere kant van het eiland. Het is dan ook heel fijn rijden hier, bijna geen verkeer en aan de ene kant van de weg de zee en aan de andere kant de jungle.

Lunchen doen we bij een Thais vrouwtje die een geimporivseerde keuken in haar voortuin heeft gezet. Als ik haar vraag of ik mag kijken hoe ze ons eten klaarmaakt, geeft ze met plezier tekst en uitleg bij de gerechten die we besteld hebben. Papaya salade, gebakken rijst met kip en varkensvlees met groenten in de wok. Ze heeft er echt plezier in en ik ook, want ik wilde eigenlijk een cursus Thais koken volgen, maar het zo leren van een Thais moederke is natuurlijk veel interessanter.

Lanta Old Town is een erg charmant stadje waar je nog enigszins kan zien hoe het er hier vroeger uitzag en aan de oostkant van het eiland heb je prachtige uitzichten. De westkant van het eiland moet het hebben van zijn stranden en aan deze kant vindt je dan ook veel resorts, maar hoewel het toerisme hier floreert is het hier bijlange na niet overvol maar in tegendeel erg rustig.

KO LANTA

2012-02-06T16:44:00.001-08:00

Dat is toch wel kolossaal...! Vijf dagen achtereen hebben we moeten opkruisen tegen de wind en wanneer we ons kar draaien en terug gaan vanwaar we komen, moeten we weer opkruisen.
Maar misschien maar goed ook, want we spreken hier niet over veel wind en als zo’n beetje wind wat scherper binnenkomt dan heb je toch meer het gevoel dat je aan het zeilen bent i.p.v. aan het driften.

En ahja, waarom we weer omdraaien? Wel we zitten bijna aan de grens met Maleisië, maar hebben nog een maand tegoed in Thailand waar we nog heel veel mooie plekjes hebben te verkennen.

KO MUK

2012-02-05T20:32:00.002-08:00

De giekneerhouder is weer kapot. Ja weer, want een jaar geleden ongeveer is die ook stuk geweest en net als vorige keer zijn de bouten waarmee die bevestigd is aan de giek er gewoon uit geploft. Allé gewoon, Dirk trok (nogal hard) aan de neerhouder en BWANG....hij trok hem gewoon uit de giek....

En die terug herstellen, dat klinkt als ik Dirk zo bezig hoor, nog niet zo simpel. Er wordt hevig gediscussieerd met onze lieve heer in verband met een tekort aan materiaal, gereedschap ,de boot die te hard wiebelt en de zon die te hard schijnt. Maar het lukt Dirk toch maar weeral eens om het euvel te herstellen.

In de namiddag gaan we met Kari en Aslaug din/lunchen en maken achteraf een toertje langs de rubberplantages naar de andere kant van het eiland. Gezellig eilandje trouwens, aan de westkust een beetje toeristisch maar voor de rest heel rustig en nog authentiek.

oogsten van rubber

rubberen lappen

KO MUK

2012-02-04T20:12:00.000-08:00

Op Ko Muk is de mooiste hong. Of kamer in een grot zonder dak en loodrechte muren van zo’n paar verdiepingen hoog in kalksteen en meestal met een lagune.

De Emerald Cave. Aan de buitenkant van de rots is de ingang moeilijk te zien, een donkere tunnel die onderloopt bij hoogwater. De gang van deze hong kronkelt 80 m door de rots en komt uit op een krakend wit zandstrandje met een emerald blauw meertje helemaal omringd door hoge kliffen.

The entrance of Emerald cave

Een bijzonder mooi plekje.

KO LANTA

2012-02-03T20:10:00.000-08:00

Another day in paradise!
Heerlijk zeilen onder een staalblauwe hemel en een stralende zon in een fantastische scenerie.
Een fris gekoeld wijntje in goed gezelschap.
Een door zijn eenvoud heerlijke Thaise maaltijd.
Wat moet een mens nog meer.

KO DAM

2012-02-02T20:05:00.000-08:00

Als de wind een beetje wilt meewerken dan gaan we naar Ko Lanta en zo niet, dan stoppen we op Ko Hong.
Nu beginnen we eraan met een flauw briesje en het ziet ernaar uit dat het een kort tripje gaat worden, maar als we aan Ko Hong arriveren trekt de wind aan en vinden het zonde om dan juist te stoppen. Omdat het echter niet lang genoeg blijft waaien om veel verder te geraken stoppen we ergens halverwege aan Ko Dam.
En dat is nu juist zo fijn aan zeilen in dit gebied. Er zijn zoveel mooie hoekjes en kantjes en prachtige ankerplaatsen dat het eigenijk niet uitmaakt waar je nu precies stopt voor de nacht. Als je wilt kan je hier wel maanden kris-kras tussen de eilandjes zeilen en elke dag iets nieuw zien.

PHANG NGA BAY

2012-02-01T16:41:00.000-08:00

Woauw...wat is het hier magnifiek schoon! De Phang Nga Bay is zeker één van de mooiste plaatsen die we tot hiertoe gezien hebben op onze reis. Zo fantastisch dat ik er eigenlijk geen woorden voor heb, dus kijk maar zelf:

KO PHANAK

2012-01-31T19:03:00.000-08:00

Samen met Kari en Aslaug van de ‘Lady Ann’ gaan we naar.......waar de wind ons brengt. En omdat die vanuit het oosten komt, gaan wij naar het noorden, richting de grote mooie Phang Nga Bay. Omdat diezelfde wind ook nog eens lekker waait, wat erg uitzonderlijk is in deze contreien, zeilen we tot Ko Phanak, een mooie afstand van 30 mijl.

Ko ( = eiland) Phanak is een indrukwekkende rots die verticaal uit de zee komt en waar we gewoon gaan naast liggen. Het ligt helemaal in het begin van de Phang Nga Bay en het is precies of we in een sprookje of science fiction film zijn terechtgekomen. Wel spijtig dat het vandaag zo bewolkt is alhoewel de nevel een heel mystieke sfeer creëert over dit alles.

BAN NIT 28 tem 30 januari

2012-01-28T19:01:00.000-08:00

Ban Nit is zo dichtbij Chalong en toch zo anders, dat we hier gelijk drie dagen blijven hangen.
Je kan hier mooie wandelingen maken naar de volgende baai Ao Yon, of naar het dorp nog een heel eindje verder.

We huren hier ook nog eens een scooter om in Phuket wat spullen te kopen zodat we ergens aan zo’n mooi strandje ook wat kunnen klussen aan boord. Want ja, wat moet je daar anders gaan doen hé?
Bovenaan op de ‘to do’ lijst staat: nieuwe vensters steken in de buiskap, want door de huidige kan je niet meer zien en dat is wreed ambetant. En in Phuket heb je een hele grote zeilmaker, Rolly Tasker Sails, waar je zowat alles kan kopen wat met zeilen en canvas heeft te maken inclusief hele goede plastic voor vensters. Het is wel een beetje ongemakkelijk om met een rol van 1.30 m onder onze arm, een rugzak vol brood en een zak vol wc-papier aan het stuur ( waren we de laatste keer vergeten in de winkel) op de scooter naar huis te rijden, maar als de Thaiers nog meer gepakt en gezakt én daarbij nog eens de hele familie kunnen vervoeren op twee wielen, dan kunnen wij dat toch ook zeker.

AO CHALONG / PHUKET

2012-01-27T18:42:00.000-08:00

Nu we terug mobiel zijn en onze buitenboordmotor weer zo goed als nieuw, kunnen we eindelijk weg uit Chalong.
Maar eerst moet de frigo weer gevuld worden want die is natuurlijk zo goed als leeg na die anderhalve week en de watertanks staan ook nog maar half. Maar na de middag zijn we daar mee klaar en omdat het dan al laat is om nog ver te gaan, maar we toch weg willen, varen we naar de overkant van de baai. Naar Ban Nit, juist geteld 2 nm verder, alleen is het hier wel heel rustig en vredig. We komen hier ook de ‘Lady Ann’ weer tegen die, terwijl wij aan het oefenen waren in roeien, op en af de Thaise westkust zijn geweest tot aan de grens met Myanmar en als we hun verslag erover horen, dan hebben wij precies toch iets gemist. Maar wie weet, misschien komen we er ooit nog wel eens.

AO CHALONG / PHUKET

2012-01-26T21:26:00.000-08:00

Deze keer brengen we de bb-motor naar Billy die een eenmanszaakje heeft en waar we nog niet anders als goed van hebben gehoord. We vragen hem of hij de bout wilt uitboren en wanneer dat klaar is laat hij Dirk alleen verder werken aan de motor want hij is zelf erg druk. Hij stelt zijn materiaal ter beschikking en verdwijnt gewoon. Echt een toffe kerel, alleen moeten we nadien wel lang op hem wachten zodat we hem kunnen betalen.

AO CHALONG / PHUKET

2012-01-25T21:20:00.000-08:00

Deze keer telefoneren we eerst om te vragen hoe het zit met de ring. En hij ligt nog steeds bij de dealer, maar vandaag mogen we er wel zelf om.

Voor alle zekerheid bellen we ook nog eens naar de dealer en die zegt dat we na de lunch verwacht worden. Waarom pas na de lunch is ons een raadsel, maar ja, op een halve dag steekt het nu ook weer niet meer.

Wanneer Dirk de motor weer in elkaar heeft gezet durven we hem eigenlijk niet proberen. Stel dat hij nog altijd niet start maar...1 keer trekken aan de startkoord en prttttt hij slaat aan. En moet je hem nu eens horen, niet meer KLAK KLAK KLAK KLAK maar heel smooth en niet luider als een poes die spint.

Yeah!!! we’re back in buisiness!!! Alleen nog effe de staartolie verversen en de inpeller nakijken, maar daar gaat het weer fout...De oude olie spuit er uit (en smoddert heel de kuip onder) en de nieuwe olie loopt er niet goed in en wanneer Dirk de staart uiteen wilt halen om te kijken naar de inpeller, breekt er een bout af.

Nondedju G*’%’" # § f¤©

AO CHALONG / PHUKET

2012-01-24T21:17:00.000-08:00

De pistonring is aangekomen!!! Alleen ligt hij nog bij de dealer én vertelt ons een van de gasten van het werkhuis, zijne chef is ziek en kan die dus vandaag niet gaan ophalen.
Maar...misschien kunnen wij die zelf gaan oppikken?
Vinden we een prima idee, maar willen dan wel graag dat ze de dealer verwittigen van onze komst. Niet dat we een scooter gaan huren, dat hele stuk naar Boat Lagoon rijden en dan niets meekrijgen.
Oké dat wilt dat gastje wel even regelen, maar wanneer hij terugkomt van een paar telefoontjes, vertelt hij ons dat de ring toch nog niet is aangekomen. Morgen pas om 9.00 zal hij gereed liggen hier in het werkhuis.
Bullshit natuurlijk, maar ja, wat doe je eraan...nog een dagske roeien zekers....

AO CHALONG / PHUKET

2012-01-23T21:15:00.000-08:00

In Thailand is het precies of dat we 10 jaar terug zijn gegaan in de tijd.

De waarde van de Thaise Bath is namelijk (bijna) gelijk aan de waarde van onze oude Belgische Frank. Of 41 Bath is € 1,00. Echt heel raar, want alles lijkt hier nu vreselijk duur, tot we de prijs omrekenen in euro’s. Ja, vroeger rekenden we de € om naar de Frank en zonder het te merken zijn we die euro’s zo gewoon geworden dat we nu de Bath moeten converteren naar de euro om een idee te krijgen hoeveel iets nu eigenlijk echt kost.

Zoals bijvoorbeeld 130 Bath voor een pakje koffie, wouw....dat is ook niet weinig. Maar € 3,25 voor een pakje koffie is anders niet meer als normaal.

Maar soms lijkt het dus echt wel op vroeger, zoals 20 Frank voor een cola, 5 Frank voor een fles water, 25 Frank voor de bus of 40 Frank voor een lokale lunch, alhoewel dat laatste heb ik toch nooit zo goedkoop geweten in België tenzij een pakje frit met curryworst.

AO CHALONG / PHUKET

2012-01-22T20:50:00.000-08:00

We zijn nu 3 weken in Thailand hebben nog niet veel van de Thaise cultuur gezien. Enfin ‘t is te zeggen, we hebben het nachtleven in Patong gezien en al vele heerlijke Thaise curry’s gegeten maar dat is niet wat ik bedoel. Maar vandaag willen we daar iets aan doen door naar de belangrijkste Boeddhistische tempel op Phuket, namelijk ‘Wat Chalong’ te gaan.

Wat Chalong is een rijkelijk versierde tempel in het zuiden van Phuket. Vooral de muurschilderingen van de wanden in de tempel zijn bijzonder interessant. Wat Chalong wordt in verband gebracht met de monniken Luang Pho Chaem (1827-1908) en Luang Pho Chuang (1875-1945). Zij waren beroemde kruidenartsen en hebben destijds vele zieken genezen. Vele Thai geloven in de boven natuurlijke krachten van deze monniken en komen naar Wat Chalong om hen te aanbidden. Ook speelden beide monniken een grote rol in het beëindigen van een roerige opstand van Chinese immigrant tin-mijnwerkers op Phuket in 1876. http://www.thailandtotaal.nl

Nu is de tempel echt wel heel mooi, maar je ziet hem bijna niet staan door de talloze kraampjes die ervoor opgesteld staan of zeg maar gerust een ganse markt. Een beetje te toeristisch zou ik zeggen, tenzij deze markt eenmalig is ter ere van het Chinese Nieuwjaar natuurlijk. Moeilijk te zeggen want je hebt hier de typische kledingszaakjes voor toeristen maar evengoed de lokale stalletjes met orchideen en tamarinde en gefrituurde sprinkhanen of wormen en een heleboel snacks die niet echt in trek zijn bij de modale toerist.

17 tot 21 jan. AO CHALONG / PHUKET

2012-01-17T20:38:00.000-08:00

Ik ga de afgelopen dagen wat samenvatten want anders gaan mijn verhaaltjes wel heel saai worden. In het heel kort komt het erop neer dat we nu 5 dagen verder zijn en de buitenboordmotor het nog altijd niet doet.

De kogellagers waren dus blijkbaar niet het enige probleem. Toen Dirk de motor terug in elkaar had gezet en vol verwachting probeerde te starten, gebeurden er niets...Motor terug uit elkaar, kijken of hij ergens iets gemist had bij de montage, terug in elkaar en....niets....

Wel raar, want er is ontsteking, er is benzine toevoer maar toch schiet hij niet in de gang. Er is wel niet veel compressiedruk in de ontstekingskamer, dus...motor terug uiteen en de oude stofringen terug voor de kogellagers, want de nieuwe pasten niet echt helemaal en laten misschien lucht door. Maar...geen avance.

Oké, nu weet mijnen Dirk het niet meer, dus tijd om naar de buitenboord garage te gaan. Daar bevestigen ze dat er niet genoeg compressiedruk is in de pistonkamer en wijten dit aan een koppakking die stuk is of de veer van de piston die versleten is. Het eerste kijkt de mekanieker na en is nog in orde, maar voor de rest heeft hij geen tijd meer. Is niet erg, want een nieuwe veer kan Dirk ook wel steken, dus bestellen we die meteen. Allen moeten we daar wel 6 dagen op wachten...

Ondertussen gaan we tegen beter weten in naar de Mariner dealer in Phuket, kijken of zij een veer hebben liggen, maar zij moeten die evengoed bestellen en dat duurt even lang. Ook gaan we kijken naar een nieuwe motor, maar tengevolge van de overstromingen een paar maanden geleden in Thailand, bedraagt de levertijd van eender welk merk kleine buitenboord 2 tot 3 maanden!

Dus als we onze bb niet meer aan de praat krijgen, zit er niets anders op dan terug naar Maleisië te varen en hopen dat ze er in Langkawi in stock hebben, of dat de levertijd tenminste wat korter is. Trouwens in Langkawi is het ook veel voordeliger om zoiets nieuw te kopen, want daar moet je geen tax betalen.

Enfin, ik wilde terwijl we toch moeten wachten op die veer naar een of ander mooi eilandje varen, maar daar staat Dirk zijne kop niet naar dus liggen we nog altijd in Ao Chalong en krijgen schoon gespierde armen van al dat roeien.

AO CHALONG / PHUKET

2012-01-16T20:37:00.000-08:00

Heel de morgen zoeken we op internet naar adressen in Phuket waar we een nieuwe buitenboordmotor kunnen kopen, want daar zijn we nu toch wel klaar voor, maar Dirk heeft blijkbaar geen zin om naar de kant te roeien want in plaats daarvan gooit hij de motor helemaal uit elkaar. En met helemaal bedoel ik dus ook echt helemaal.
Hij vindt kapotte kogellagers. Weeral. Ja ik weet niet wat wij tegenwoordig met kogellagers hebben en ik vraag me af waar die dingen nog allemaal in verwerkt zitten, maar in elk geval weten we waar we in Phuket moeten zijn voor nieuwe.
Dus morgen- nu is de dag al te ver gevorderd- toch maar naar de kant roeien en wie weet, fingers crossed kunnen we morgen terug over het water scheuren.

AO CHALONG / PHUKET

2012-01-15T20:34:00.000-08:00

We vertrekken vroeg vandaag naar Ao Chalong en komen rond de middag al aan. Om niet teveel tijd te verliezen hangen we ons aan een mooring, zodat we niet moeten wachten om van boord te gaan totdat ons anker zich goed heeft gezet.
We scharrelen onze was bijeen en gaan naar de wasserette. Onderwijl gauw effe lunchen en een uurtje later terug naar de boot om de was op te hangen.
Vervolgens gaan we terug naar de kant om water te kopen. We hebben zo’n 14 gallons nodig en terwijl we met de eerste 7 flessen van 18l naar onze Narid tuffen, stopt de buitenboord motor er ineens mee. Klak, prrrffffttttt en da was`t! Geen leven meer in te krijgen. Was eigenlijk wel te verwachten, want dat motorke loopt al een tijdje als een oude koffiemolen, maar het was wel sympathiek geweest als het tenminste gewacht had tot we met onze vracht water vlak bij de boot waren. Maar niets aan te doen we moeten het laatste stuk peddelen. Gelukkig ziet Ralph van de Saltotu ons en schiet ons te hulp, sleept ons naar de Narid en gaat zelfs met Dirk op en af naar de kant om de tweede vracht water op te halen.
Tegen de avond zijn we dan ook helemaal gereed om een week of twee naar de afgelegen eilandjes en prachtige baaitjes te gaan waar ze in elke vakantiebrochure zo’n reclame van maken, maar zonder motor aan onze dinghy lijkt ons daar niet zoveel fun aan.

10 tot en met 14 januari PATONG

2012-01-10T18:09:00.000-08:00

We varen nog eens terug naar Patong, om boodschappen te doen in de Big C - de Thaise versie van de Franse warenhuisketen Casino - en om een Thaise massage. Maar omdat we het in tegenstelling tot veel collega zeilers wel leuk vinden in Patong, blijven we er wat langer plakken. De meeste vinden Patong veel te toeristisch en druk en vinden de verkopers van de talloze winkeltjes veel te pusherig, maar na Indonesië stellen die verkopers hier echt niet veel voor. Als je ze negeert laten ze je direct met rust. Er lopen hier immers genoeg toeristen rond die zich wel later strikken door hun praatje.

Aan een Thaise massage doen we echter wel mee, daarvoor waren we onder andere naar hier gekomen. In Ao Chalong kan dat ook wel hoor, maar die massagesalons daar zagen er allemaal nogal dubieus uit.
Nu zo’n Thaise massage is wel iets anders als zo’n Balinese waar je spieren worden uitgewreven. Hier wordt je zowat plat genepen. Ze gaan op je benen en rug staan, trekken en sleuren aan je ledematen en af en toe moet je je masseuse wat intomen of je komt geradbraakt naar buiten. Dirk kon het anders wel appreciëren en die voelt zich opgelucht omdat zijn rug een paar keer gekraakt is en weer lekker los zit, maar ik prefereer toch de Balinese methode.

In Patong komen we ook Kari en Aslaug van de ‘Lady Ann’ terug tegen en Aslaug en ik muizen er een dag tussenuit naar Phuket. Niet dat ik iets nodig heb van de stad, maar de busrit over de berg is wel eens leuk om doen en het oude gedeelte van Phuket met zijn Portugese koloniale gebouwen en Chinese rijtjeshuizen zijn toch wel een bezoekje waard.

En een avondje uit in Patong is toch ook zeker een must. We zijn eigenlijk nog veel te vroeg op de avond maar de sfeer komt er toch al goed in. De ‘place to be’ voor het bruisende nachtleven is de Bangla Road, een straat vol bars met bar girls of boys. Ladyboys of he-she’s en ja watte, het verschil tussen de girls en de boys is bijna niet te zien en soms zelfs helemaal niet. Als man moet je hier goed oppassen wat je mee naar huis neemt, want er zou wel eens een stukje teveel in de deal kunnen zitten.

Enfin, na 5 dagen vinden we het tijd worden om eens verder te gaan en de grote baai oostelijk van Phuket te gaan verkennen, maar omdat het ondanks de weersvoorspellingen geen druppel geregend heeft, moeten we eerst terug naar Ao Chalong om water te kopen om onze tanks weer te vullen.

Girls of Boys???

AO CHALONG / PHUKET

2012-01-09T18:07:00.000-08:00

We hebben twee aderessen in Phuket stad waar we kans maken om het kogelgewricht te vinden, maar omdat dit zelfde stuk ook in een auto zit, stoppen we onderweg ook bij een paar garages. Maar daar doen ze nogal moeilijk. Wanneer ze daar vragen welk model auto we hebben en we antwoorden dat het voor een boot is, willen ze ons niet meer voorthelpen. Als we uitleggen dat dit stuk ook in een auto zit, geloven ze ons niet en sturen ons gewoon wandelen.

Enfin bij SKF denken ze dat ze dit stuk in hun andere winkel hebben liggen en zeggen dat we morgen maar eens moeten terugkomen, maar in de laatste winkel, bij G.C Huat hebben we eindelijk geluk. Er staat daar een Chinees vrouwke achter de toog die haar vak goed kent. Ze keek gewoon eens effe naar dat bolscharnier, verdween achter haar rekken en kwam een minuut later terug met een nieuwe, identiek aan de onze. Ook de stofring die we van de week nog mankeerde had ze in voorraad.

Dus nu zijn we weer helemaal gesteld.

AO CHALONG / PHUKET

2012-01-08T18:06:00.000-08:00

Dat met een hamer slagen op het bolscharnier was toch niet zo’n goed idee...Het scharnier is nu gebarsten en moet nu zonder fout vervangen worden. Maar vandaag heeft het geen zin om ernaar op zoek te gaan want het is zondag. Dus maken we er dan verder ook maar een echte zondagse dag van.

Eerst dachten we dat het een duikboot was, achteraf bleek het het meest lelijkste mega-yacht te zijn dat we ooit zijn tegengekomen.

AO CHALONG / PHUKET

2012-01-07T18:04:00.000-08:00

We hadden er niet echt een goed oog op, maar wanneer we de auto-onderdelenwinkel binnenstappen liggen de kogellagers al netjes te wachten op ons. Helaas zonder de stofring die ervoor moet zitten, maar het kan ook wel zonder die laatste volgens Dirk.

Met het bolscharnier hebben we iets minder geluk. Ze hebben er wel een liggen, maar de schroefdraad is niet compatibel. Maar zegt die meneer van de shop, je kan misschien gewoons eens met een hamer op de kom van het scharnier slagen zodat die wat vervormd en de bol niet meer zo kan wiebelen. En ja eigenlijk, dat kunnen we wel eens proberen.

Als we klaar zijn in de winkel rijden we met onze gehuurde scooter naar de Nakkerd Hills, naar de grote Boeddha die uitkijkt over Chalong Bay aan de ene kant en Kata Beach aan de andere kant. Deze Boeddha van 45 m hoog en met een diameter van 25 m is helmaal afgewerkt met Birmaans marmer. Tien jaar geleden zijn een paar vrienden aan dit enorme project, dat vandaag de dag nog niet af is, begonnen en hebben dit helemaal gefinancierd met donaties. Er staan dan ook verschillende giftboxes op de site die goed gespekt worden door de bezoekers ( en op een goede dag komt er +/- 1000 man over de vloer) of je kan een marmeren tegel kopen waar je een wens mag opschrijven aan de achterkant. De Boeddha op zich is toch wel indrukwekkend en het uitzicht hierboven weeral eens de moeite waard.

AO CHALONG / PHUKET

2012-01-06T18:03:00.000-08:00

Vandaag demonteert Dirk één van de bolscharnieren die verantwoordelijk is voor de overbrenging van het stuurwiel naar het roer. Er zit namelijk nogal wat spel op dat scharnier en is dus eigenlijk dringend aan vervanging toe en met een beetje geluk hebben ze dat in die winkel waar we morgen terug naar toe moeten voor die kogellagers.

AO CHALONG / PHUKET

2012-01-05T18:01:00.000-08:00

Ik weet niet of je je nog herinnert dat we in Indonesië problemen hebben gehad met de stuurkolom. Het stuurwiel draaide toen heel stroef doordat de kogellagers van de naaf - de pin die uit de stuurkolom komt en waaraan het stuurwiel is bevestigd - nogal erg verroest waren. Dirk heeft dat toen voorlopig opgelost met een halve bus WD40 tussen de lagers te spuiten, maar eigenlijk moeten de kogellagers gewoon vernieuwd worden. En Phuket is nu eens een plaats waar de kans heel groot is dat we die nieuw kunnen vinden.

Alleen is het nog niet zo simpel om de naaf te demonteren. Zeker niet wanneer er nog een clips voor de afdichtingsring zit die niet op het schema staat van de stuurkolom en die zo vettig is dat je hem niet meteen ziet. Maar met wat gevloek en bruut geweld komt het toch allemaal uit elkaar.

Aan Brent van de PCYC - de Yacht Club die in Chalong Bay moorings verhuurt en een bar-restaurant aan het strand heeft - vragen we waar we ergens een Spare Parts winkel kunnen vinden en die stuurt ons naar de Kachang Chaofa Co Ltd en verhuurt ons gelijk een scooter om ernaartoe te rijden.

De Kachang Chaofa is een kleine auto-onderdelenwinkel die een fantastisch groot magazijn moet hebben, want er komt veel volk over de vloer die voor de gekste onderdelen komen en bijna iedereen kan meteen geholpen worden. Maar de kogellagers die wij nodig hebben, hebben ze natuurlijk niet in voorraad. Die zijn van Japanse makelij en blijkbaar heel ongewoon hier in Azie! Maar ze willen ze toch proberen te bestellen en beloven ons niets, maar zeggen dat we overmorgen maar eens terug moeten langskomen.

AO CHALONG / PHUKET

2012-01-04T19:29:00.000-08:00

Voordat de 24 uur om zijn staan we terug bij de customs om verder in te klaren en diezelfde douanier van gisteren doet of hij ons voor de eerste keer ziet en helpt ons heel vriendelijk om al de paperassen juist in te vullen. Ook de Port Captain die ons gisteren zag weggaan helpt ons netjes voort en het is vandaag allemaal gratis. Oef, daar zijn we toch een beetje opgelucht over, want we waren niet helemaal gerust dat het vandaag zo vlot zou verlopen.

De rest van de dag trekken Aslaug en ik samen Phuket stad in - een gewone zoveelste Aziatische stad met dat verschil dat als je hier je weg kent alles vindt dat je maar enigszins zou nodig kunnen hebben - en gunnen onze mannen een rustige dag voor zichzelf.

AO CHALONG / PHUKET

2012-01-03T19:26:00.000-08:00

Bij immigratie moeten we voor het stempeltje in de paspoorten 300 Bath ( 7,5 euro) betalen. Tiens, we hadden gehoord dat inklaren in Thailand gratis was, uitgezonderd op zon- en feestdagen.
Een deur verder bij de customs moeten we even aanschuiven maar horen dat ze 600 Bath aanrekenen aan de man voor ons. Die man kijkt eens raar en vraagt waarom hij moet betalen. Omdat het vandaag 3 januari is en nog altijd feestdag, luidt het antwoord. Omdat dit helemaal niet klopt volgens de officiële Thaise kalender vraagt Dirk meteen of het morgen ook nog een feestdag is, waarop de beambte antwoord dat morgen de feestdagen voorbij zijn.
Oké zegt Dirk, is het dan goed dat we morgen terugkomen?
Zoals je wilt antwoordt de douanier, je hebt 24 uur de tijd om in te klaren.
Het voelt een beetje raar, maar toch draaien we ons om en zeggen dan vriendelijk ‘ tot morgen’, want de Port Captain wilt vandaag ook nog eens 600 B en eigenlijk houden wij dat geld liever in onze zakken in plaats van dat we dat in hun zakken steken. Tenslotte is dat alles tezamen € 30 en daar kan je hier met twee man wel 10 keer van gaan eten.
We zijn wel benieuwd wat dat morgen gaat geven als we verder komen inklaren en doen alvast een paar boodschappen ingeval dat....
　

AO CHALONG / PHUKET

2012-01-02T19:24:00.000-08:00

Vandaag varen we de hoek om, naar Ao Chalong aan de westkant van Phuket, zodat we morgen onze paspoorten kunnen laten afstempelen.

Ao Chalong is een hele grote baai, druk met duik-charterboten en speedboten die dagtrips maken naar de eilanden en bezaaid met moorings, zodat we helemaal aan de buitenkant een plekje zoeken. Omdat hier regelmatig ankers beginnen te krabben, gaan wij maar voor de veiligheid niet meer van boord vandaag zodat we ons ervan kunnen verzekeren dat onze pin zich goed ingraaft in de modder.

PATONG / PHUKET

2012-01-01T19:22:00.000-08:00

Het is heel rustig vandaag in Patong. Gisteren is hier serieus stevig gefeest geweest en vandaag wordt er hard geveegd om de resten ervan weer op te kuisen.

Omdat we hier nu zijn willen we s’ avonds eens gaan kijken naar het beruchte nachtleven in Patong, maar het heeft weinig zin om daarvoor van boord te gaan want de eerste dag van het jaar wordt dat blijkbaar gevierd in bed met een serieuze kater.

Happy New Year To All of You

2012-01-01T16:44:00.000-08:00

PATONG / PHUKET

2011-12-31T19:17:00.000-08:00

Omdat we onze Narid niet alleen willen laten als straks de papieren lampions opstijgen, vieren we oudejaar onder ons tweetjes aan boord. Heel rustig dus, maar ook supergezellig.
We installeren ons in de kuip met de bbq en bakken er de hele avond kleine stukjes vlees op die we lekker oppeuzelen terwijl we naar het vuurwerk kijken dat al om 7 pm begint. Het start met kleine pijlen maar het blijft wel de hele avond doorgaan. Hoe verder de avond vordert trouwens, hoe mooier het vuurwerk wordt en op het moment van de jaarwisseling is het een spektakel dat echt de moeite waard is. Ja we dachten dat het vuurwerk nooit beter kon zijn dan in Sydney, maar Patong moet echt niet onder doen. Het is wel niet zo georkestreerd als in Australië, maar zeker evenveel of misschien zelfs wel meer. Wat hier ook nog eens extra dimensie geeft aan het hele gebeuren zijn de lampions. De hele avond vliegen er vele lichtjes door de lucht, maar om 12 uur stijgt er een massa van die lampions op. Echt heel mooi om zien. Twee landen er bij ons aan boord. Eentje blijft in de mast steken en eentje valt op dek. Maar gelukkig zijn beiden hun lont al kwijt voor ze landen, want sommige luchtballonnetjes zien we brandend naar beneden vallen of al naar beneden komen terwijl hun lont nog nagloeit.
We hebben echt een spetterend begin van het nieuwe jaar en wensen jullie allemaal een goed, gezond en voorspoedig 2012!

LANGKAWI - PHUKET 26 tot 30 december

2011-12-26T08:43:00.000-08:00

Vlak na de middag zeilen we al een stukje naar het noordwesten van Langkawi, vanwaar we morgen een vroege start willen maken. In vogelvlucht is een maar een etmaal zeilen naar Phuket in Thailand - waar we nieuwjaar willen vieren - maar we hebben nog dagen genoeg over om dit stuk in korte dagtrips te doen.

Dit stukje kust met zijn honderden eilandjes of gewoon rotsblokken met een toefke groen op die zomaar uit het water steken, verborgen baaitjes en witte zandstrandjes is trouwens veel te mooi om door te vliegen. Sommige van die eilanden hebben ook de gekste vorm zoals het eiland dat we hebben uitgekozen om voor de nacht te ankeren. Van ver ziet dat er maar bedenkelijk uit en eigenlijk hebben we een beetje spijt dat we geen eiland vroeger gestopt zijn, want dat zag er veel meer beschermd uit dan deze rechte rotsmuur van 150 m hoog die alleen maar wind en swell van of west of oost - hang ervan af aan welke kant je gaat liggen - tegenhoudt. Maar er vlak naast liggen we heerlijk rustig en is dit toch wel een indrukwekkend plekje.

De volgende dag passeren we nog allerlei mooie baaitjes maar stoppen pas bij Ko Lanta en hier merken we echt dat we niet meer in Maleisië zitten. Het is hier ineens veel toeristischer en iedereen loopt hier gewoon rond in zwembroek en bikini! Ha, eindelijk mogen onze t-shirts met mouwen en shorts tot onder de knieën weer de kast in.

Van Ko Lanta maken we een klein ommetje naar Ko Phiphi Don, het beroemdste backpackers eiland in de Andaman Sea. Een gezellige drukke plaats waar nog geen auto’s noch scooters ( uitgezonderd die van de politie) rondrijden. Hier wordt echt vakantie gevierd en na het serieuze Maleisië kunnen we de losse sfeer die hier hangt echt wel eens appreciëren.

De laatste etappe naar Patong, de grote baai in het zuidwesten van Phuket gaat langzaam doordat er net iets teveel wind staat om niet te zeilen. Het duurt dan ook dubbel zo lang als dat we gewoon zijn, maar we hebben nog altijd een dag over en kunnen als het moet nog stoppen, maar het moet niet. Wel ligt de anders niet zo populaire baai onder de yachties - veel ferry’s, jetskies en swell - nu al wel goed vol om naar de honderden papieren lampionnen te kijken die ze hier morgen met het inluiden van het nieuwe jaar laten opstijgen.

LANGKAWI

2011-12-25T08:37:00.000-08:00

Musa is een man van zijn woord. Op de afgesproken tijd staat hij op de afgesproken plaats met onze auto. Alleen is de auto wel nog kleiner als we dachten, maar onze vier jerrycans passen er toch in én wij kunnen er ook nog bij!
We rijden eerst naar het pompstation dat op zondag en kerstdag gewoon open is, net zoals al de winkels hier op Langkawi. Maar ,misschien omdat het toch een beetje een feestdag is, mogen we gelijk 100 liter tanken aan de gesubsidieerde prijs. Dat gaat vlot, want wanneer we de diesel aan boord hebben afgezet, hebben we nog bijna een hele dag over met de auto.

We rijden eerst naar de kabelbaan in het noordwesten van langkawi. Een 919,5 m lange kabelbaan op de top van de Gunung Mat Chincang berg. Maar het is daar zo verschrikkelijk druk en zeker twee uur aanschuiven voor we erop geraken, dat we maar verder rijden en een klein rondje Langkawi maken.

Tussendoor stoppen we uiteraard verschillende keren zoals bij het Craft en Culture center, het veld van de verbrandde rijst , Oriental Village en Hole in the Wall en hebben echt een gezellige dag.

LANGKAWI

2011-12-24T08:33:00.000-08:00

Naar de top van de berg in Kuah zou een mooi wandelingetje zijn. Niet te lang en een geasfalteerde weg tot helemaal boven. En dat niet te lang klopt wel, maar nondedju het is wel erg stijl naar omhoog. Ik geraak ocharm niet zonder stoppen tot aan de top. De beloning na de klim is anders wel de moeite. Een prachtig uitzicht over heel Langkawi en zijn eilandjes. Maar mijn conditie... ja amaai, ik denk dat ik al een goed voornemen heb voor het nieuwe jaar.

Kerstavond vieren we op de Sunflower. We zijn in totaal met z’n vijfentwintig en passen net allemaal op het voordek! Omdat het kerstmis is heeft iedereen iets speciaals meegebracht zoals kaas en salami en kaas en feta en olijven en pizza en gedroogde tomaatjes en het is een echt festijn, maar toch voelt het niet als kerstmis. Het is rond de 30°C warm en op het hele eiland valt geen enkele kerstbal of sfeerlichtje te bespeuren.

LANGKAWI

2011-12-23T08:25:00.000-08:00

Op de afgesproken tijd staan we bij Suray haar winkel, maar onze auto is er nog niet. Die brengen ze een uurtje later, zegt ze. Oké dan wachten we wel even.
Maar een uur later krijgen we te horen dat hij vandaag niet meer wordt binnengebracht. We krijgen wel de sleutels van een andere, grotere auto maar als we voor we instappen even naar de prijs informeren, kost die het dubbele van de auto die we besteld hadden.
Euh sorry....dat is ons teveel, zeker omdat de dag ondertussen al bijna half om is.
Dan telefoneren we liever naar Musa, die ook een klein oud gevalletje verhuurd, om met hem iets te regelen. En die zijn auto is morgen al wel bezet, maar zondag is die voor ons.

LANGKAWI

2011-12-22T08:24:00.000-08:00

In Maleisië wordt de diesel gesponsord door de staat maar alleen voor de Maleisiers zelf . Omdat ze aan ons toeristen de normale prijs moeten aanrekenen, verkopen ze ons eigenlijk niet graag diesel. Tenzij we 1 jerrycan per dag aan het pompstation laten vullen, dan knijpen ze meestal een oogje dicht en geven ons de lokale prijs.

Omdat het verschil van prijs tussen wel of niet gesponsorde brandstof 65% bedraagt is het voor de 100 liter die wij maar nodig hebben al voordeliger om een auto te huren en bij verschillende pompstations telkens 1 jerrycan te laten vullen. Tenminste, als je een kleine goedkope auto huurt. En dat kan bij Suray van het winkeltje bij het dinghydok. Zij arrangeert naast haar slijterijtje ook auto’s en bij haar bestellen we het goedkoopste wat ze kan regelen (€ 10/dag ) voor morgen. Komt goed uit, want dan kunnen we na de diselrun onze zware zak was gaan ophalen en de rest van de dag het eiland rond tuffen.

LANGKAWI - KUAH

2011-12-21T08:23:00.000-08:00

Hoewel Langkawi nog altijd Maleisië is, moet je hier toch inklaren bij aankomst. Wat wij nog niet gedaan hebben. We waren oorspronkelijk ook maar van plan om hier 1 dag of zo te blijven en dan in één keer in en uit te klaren, maar nu we wat langer blijven, lijkt het ons toch een goed idee om ons officieel te gaan aanmelden.
Niet dat ze er hier erg mee inzitten hoor. Bij de costums vragen ze niet meer als ons uitklaringsbewijs van Johor Bahru en zeggen dat als we Langkawi verlaten we eerst langs immigratie moeten. Ook bij die mannen van de immigratie wordt niet veel gezegd of gevraagd. We moeten daar gewoon een papiertje invullen en klaar is kees. Hm...achteraf gezien hadden we ons die wandeling naar de jetty misschien toch kunnen besparen.

LANGKAWI

2011-12-20T08:21:00.000-08:00

Eten in Maleisië is goedkoop maar een biertje drinken of een wijntje...hola...dat is duur. Tenminste, als je het al kan krijgen. In een warung - lokaal restaurantje - kan je het al pertinent vergeten om een fris pintje bij je eten te drinken. Alleen in grote supermarkten bij de non-halal producten is het te verkrijgen. Maar dat kost je wel rond de € 2 per blikje van 32 cl. En voor de goedkoopste Château Migraine betaal je al gauw € 8,00.

Maar Langkawi is duty-free en in bijna elke winkel kan je chocolade, huishoudgerief en alcohol kopen en hoewel de twee eerste artikelen niet altijd goedkoper zijn dan op een ander, zijn de spiritualiën dat zeker wel.
Zeker als je naar een groothandelaar gaat.

Met de crew van nog twee andere boten gaan we naar ‘Teow Soon Huat’ wholesales en omdat onze vrienden nogal veel inslaan kunnen wij mee profiteren van de nog eens extra korting op het bier en betalen uiteindelijk € 0,25 per blikje Skol. Ook de wijnen zijn hier erg interessant van prijs en voor de liefhebbers van iets sterkers is dit eveneens een uitstekend adres.

Ja, we vonden Langkawi al leuk, maar het wordt er alleen nog maar beter op!

KUAH - LANGKAWI

2011-12-19T08:16:00.000-08:00

Omdat we ondertussen al zoveel anti-reclame hebben gehoord over Kerstmis vieren in Phuket en we Kuah na deze eerste dag wel een leuk stadje vinden, besluiten we om hier te blijven tot na kerst.

In Phuket is het naar het schijnt tijdens de feestdagen ontzettend en enorm druk en niet aangeraden om van boord te gaan om kerstavond noch -dag te vieren, want je zou wel eens een leeggeroofde boot kunnen terugvinden. Nu weten we wel dat je niet alle geruchten moet geloven die de ronde doen, maar toch...het is geen leuke gedachten in je achterhoofd om mee te nemen naar een feestje.
Trouwens, hier in Kuah zijn we via via al uitgenodigd op de Sunflower en we kennen die mensen wel niet, maar wel een paar andere gasten van hen. Dus dat is dan geregeld.

PENANG - LANGKAWI 17 en 18 december

2011-12-17T01:26:00.000-08:00

Volgens een paar yachties die langs ons liggen zou het heel erg gaan waaien dit weekend, maar wij kunnen niet meer dan 20 knopen wind vinden op onze gribfiles. Nu ja, 20 knopen is inderdaad wel ontzettend veel wind in Maleisië want meestal is het hier gewoon windstil. Maar de wind zou uit een goede hoek komen en het lijkt ons gewoon leuk om nog eens echt te zeilen. We zoeken ons wel een eilandje uit om te overnachten, want misschien geraken we wel in 1 trek in Langkawi, maar als we het in twee dagen doen dan kan het veel meer relaxed.

Wanneer we losgooien pikt de wind inderdaad een beetje op...tot de helft van wat er beloofd was. Maar de windrichting klopt helemaal niet, alhoewel...Men zegt dat wanneer je in Maleisië de wind niet op kop hebt, je de verkeerde richting uitvaart...

Een half uur voor we aan onze ankerplaats voor vannacht aankomen krijgen we ineens wel de beloofde wind en choppy zee en Bunting eiland ziet er wel heel erg klein uit om ons ertegen te beschermen. Maar toch, als we dicht genoeg bij het eiland kruipen liggen we heel rustig. Trouwens de wind stopt er ook alweer mee na een uurtje, dus daar hoeven we ons geen kopzorgen meer over maken van de nacht.
De volgende dag kunnen we een paar uurtjes achtereen goed zeilen. We mikken op Telaga in het westen van Langkawi, maar wanneer tegen de middag de pret uit is met de wind, veranderen we van koers en lopen Kuah binnen. We willen namelijk nog tax free gaan shoppen op Langkawi en bij nader inzien kan dat misschien het beste in de hoofdplaats van het eiland.

　
　

PENANG

2011-12-16T01:16:00.000-08:00

In de voormiddag slaan we provisions in. We liggen hier op 5 min wandelen van een groot warenhuis en ze hadden ons aangeraden om in Maleisië voorraad in te slaan, want in Thailand zou het duurder zijn.

Bijschrift toevoegen

In de namiddag gaan we dus nog eens naar George Town kijken en de paspoorten ophalen. En die laatste liggen al netjes te wachten samen met een visa voor 60 dagen dat we ter plaatse kunnen verlengen met nog eens 30 dagen.

PENANG

2011-12-15T01:03:00.000-08:00

Queen Victoria memorial clock tower

Als je langer dan een maand in Thailand wilt verblijven, moet je een visa hebben die je kan aanvragen ofwel in Kuala Lumpur of in George Town in Penang.

Hoe het precies in KL zit weet ik niet, maar als je in Penang voor de middag naar de Thaise ambassade gaat, dan is je visa na de middag al klaar. Of nog gemakkelijker ( want de Thaise ambassade ligt nogal ver uit het centrum en je hebt een taxi nodig om er te geraken) je gaat naar een Guesthouse in de Chulia straat, vult daar het aanvraagformulier voor een visa in en laat je paspoort met 2 pasfoto’s achter ( pasfoto’s kan je daar ter plaatse laten maken) en na 4 pm kan je je paspoort met visa terug ophalen.

Alleen hebben wij van de morgen een beetje vertraging en je moet dus blijkbaar wel voor 11 uur je visa aanvraag doen, want nu moeten we wachten tot morgennamiddag voor het klaar is.
Maar dat is zo erg niet, want nu hebben we twee dagen om George Town, een Unesco World Heritage City, te bezoeken.

PENANG

2011-12-14T00:52:00.000-08:00

Al goed dat we gisteren niet door zijn gevaren in het donker. Ze zijn namelijk een brug aan het bouwen van het vasteland naar Penang - de langste brug in Azië geloof ik ergens gelezen te hebben - en die brug staat nog niet aangegeven op de zeekaart. Gisteren zagen we dan ook in de verte een kakofonie van lichtjes waar we kop noch staart van konden breien en hoewel de vaarweg eigenlijk ongewijzigd is gebleven met deze werken, lijkt het toch aangeraden om hier overdag langs te komen als je de weg niet kent.

PANGKOR PENANG

2011-12-13T01:42:00.000-08:00

Eigenlijk is het gewoon gekkenwerk maar ja...wat moeten we.
Vanmorgen zijn we heel vroeg vertrokken en we wisten dat het kantje boordje zou worden om voor het donker aan te komen en het is dus niet gelukt. Zoals te verwachten hadden we geen wind en veel meer tegenstroom als verwacht met als gevolg dat we een uurtje te laat zijn.

Misschien begint dat een beetje afgezaagd te worden, maar in het donker op een onbekende plaats aankomen is iets wat we nog altijd niet graag doen. En een half uur geleden is het ook nog eens beginnen stortregenen zodat we nu geen kloten meer zien. Op de tast varen we de doorgang tussen het uiterste zuiden van Penang en het piepkleine eiland Rimau in en laten daar zomaar ergens het anker vallen. We hadden nog wel even overwogen om gewoon door te zeilen of terug te keren naar open water en daar te wachten tot de bui over was, maar zo blind varen is echt niet plezant dat we evengoed blind kunnen ankeren.

Wanneer het onweer over is en we door de volle maan de situatie iets beter kunnen peilen, lijkt het dat we nogal ver van de kant liggen. Maar omdat we zeker uit de weg liggen van het grote verkeer besluiten we toch om te blijven liggen en wat extra licht aan te steken voor de vissersboten die hier passeren.

PANGKOR

2011-12-12T01:35:00.000-08:00

Rust roest is het gezegde en inderdaad, na 6 weken rust zijn onze winches wel niet veroest, maar ze piepen wel heel erg en moeten dringend gesmeerd. Ook een navigatielicht op de boeg moet nagekeken worden. Er zit water in het kapje en dat zorgt soms voor kortsluiting.
Dus vandaag wordt het kleine klusjesdag.

PANGKOR

2011-12-11T01:31:00.000-08:00

We gaan naar Lumut, op zoek naar een goed restaurantje om mijn verjaardag te vieren. Maar hoewel Lumut erg druk is met Maleisische toeristen, die hier de ferry naar Pangkor eiland nemen, is het maar twee straten groot. Er zijn veel soevenirswinkels maar dan heb je het ook gehad. Een ietsie pietsie betere eetgelenheid dan een doodgewone warung, waar we dan maar rendang gaan eten ( gestoofd vlees in kokossaus) met rijst en wat groenten voor 1,30 euro de man , vinden we niet.

Wat je hier wel in overvloed vindt is gedroogde vis. Gezouten, gezoet, pikant, met suiker en chili’s en nog en hele hoop varianten. Dat wordt hier gegeten als snoep en natuurlijk proeven we dat eens, maar euh...geef mij dan toch maar een koekje of een chipke zenne.

‘s Avonds krijgen we visiete van Guy en Chris. Een Belgisch koppel uit Gent die al

14 jaar aan het rondzeilen zijn. En het is toch altijd een beetje speciaal om mensen uit je thuisland tegen te komen aan de andere kant van de wereld en Belgische zeilers al helemaal, want dat is hier echt een rariteit.

Johor Bahru - Pangkor 7 tem 10 december

2011-12-07T03:49:00.000-08:00

7
Onze buren op steiger 1 in Danga Bay marina geloven er niet meer in, we zeggen het tenslotte ook al twee weken, maar vandaag vertrekken we echt.
Om 8 am gooien we los en varen de wijde wereld weer in.

We zouden maar tot Pulau Pisang varen, een kleine dagtocht van rond de 40 nm, maar als we daar vroeg in de namiddag aankomen hebben we helemaal nog geen zin om al te stoppen. We gaan juist zo lekker en het voelt zo goed om weer in beweging te zijn, dat we maar gewoon doorvaren.

,s Nachts is het wel enorm druk in de Malacca Strait. De scheepvaartroute wordt intensief bevaren en rechts van de lane zitten veel vissers en juist langs de lane varen dan weer erg veel sleepboten en die laatste zijn erg vervelend. Die zien we niet op AIS omdat die op het B kanaal uitzenden (wij kunnen alleen A ontvangen) en hebben de neiging om altijd juist voor onze neus af te draaien.

Port Dickson halen we de volgende dag voor de middag. Weer zo vroeg op de dag om al te stoppen! Zeker omdat we niet van plan zijn om Port Dickson of Melaka nu te bezoeken, dat willen we te goed houden voor op de terugweg als we naar Borneo gaan. ‘ t Is dat als we Phuket voor Kerstmis willen halen, we nu niet overal kunnen gaan toeristen. Maar een uur later draait de wind recht op kop en met de stroming die we mee hebben, resulteert dat in een erg vervelende zee. En na een korte nacht met heel weinig slaap hebben we daar nu precies niet echt zin in en sturen dan maar naar de ankerplaats 5 mijl ten noorden van Port Dickson. Volgens onze informatie is dit een uitstekende plaats om uit te rusten maar wij ervaren dat toch een beetje anders. We rollen en stampen hier zo ongezellig op de golven dat we na een paar uurtjes slaap om 6 uur s avonds besluiten om weer ankerop te gaan. Ondertussen is de wind ook weer een beetje gedraaid en kunnen we bijna een hele nacht rustig zeilen onder een volle maan met alleen maar af en toe een visserke op onze weg.

Dag 3 halen we ons doel niet, maar varen 30 mijl voor Pangkor een rivier op waar we een mooie beschutte plek vinden voor de nacht.

De volgende morgen zijn we alweer vroeg uit de veren en hoewel het er op het eerste zicht niet naar uitziet, kunnen we toch weer goed zeilen. Er staat maar een heel licht briesje, maar dat waait nogal scherp onze zeilen binnen en met de 1,5 knoop stroom mee is het weer leuk zeilen.
Rond de middag arriveren we in Pagkor waar we een dag of twee, drie willen blijven.

Johor Bahru

2011-12-04T03:47:00.000-08:00

2 halve dagen en 1 volledige dag hebben we vollebak gewerkt aan de beschermingshoes voor de dinghy en al schrijf ik het zelf, maar hij is heel goed gelukt. Echt waar, hij past als gegoten en terwijl we ons werk aan het bewonderen zijn doet de bijboot ineens ‘plof’.... en loopt leeg.Shiiiiiiit..............!

Een hele week lijmen en 3 dagen naaien en nu ontploft die stomme dinghy.

Gisteren had Dirk er een beetje meer lucht in gepompt om de cover er mooi strak rond te maken en hij had nog gezegd: ik moet voorzichtig zijn, want als de boot te warm wordt door de zon dan zet die wat uit en barst dan misschien uit zijn naden.

En inderdaad, in zijn schoon nieuw donkerblauw frakske kreeg Billy het zo heet dat hij ervan explodeerde.

Enfin, vandaag hebben we er even geen zin meer in, maar morgen beginnen we weer opnieuw met plakken. ‘T is wel een stuk van 70 cm, maar gelukkig maar een naad. Dat is gemakkelijk te herstellen.

Johor Bahru

2011-12-03T23:57:00.000-08:00

Wat zijn wij toch een uilskuikens zeg.

Gisteren balen dat het al twee dagen achtereen regent en we niet voort kunnen werken aan de dinghycover terwijl we die snel af willen hebben zodat we hier eens eindelijk kunnen vertrekken, maar ondertussen wel doodleuk vergeten om te gaan uitklaren.

Het vertrek zal dus ten vroegste voor dinsdag zijn. Het lijkt wel of we hier wortel hebben geschoten en dat zal ook niet veel schelen, want de aangroei van pokken aan de boten hier is een halve centimeter per week. Oeps...dat is wat overdreven, het is maar een 1mm per week, corrigeert Dirk mij.

Johor Bahru

2011-11-30T23:53:00.000-08:00

Gek wordt je hier van die rotbeesten.

Toen we aankwamen in Danga bay marina hadden ze ons verwittigd om ons goed te beschermen tegen de muggen, omdat twee collega zeilers hier dengue fever hadden opgelopen. Dengue of knokkelkoorts is een griep achtige ziekte met als symptomen hoge koorts, ernstige hoofdpijn, spier- en gewrichtspijnen en rode huiduitslag. Deze virusinfectie wordt overgedragen door een mug en kent twee varianten waarvan één ernstig tot dodelijk. Maar de gevaarlijke variant komt gelukkig zelden en alleen bij herhaalde infecties voor.

Maar door de werf achter ons en de tonnen zand die ze in het water hebben gestort zitten we nu niet alleen met muggen, maar ook nog eens met zandvlooien. En ja watte, die vlooien zijn dan wel niet gevaarlijk maar wel heel vervelend. De muggen kunnen we gemakkelijk buiten houden met vliegengaas voor de luiken, maar die vlooien zijn zo klein dat ze er gewoon door vliegen. Je hebt trouwens bijna een vergrootglas nodig om ze te zien, maar hun beten, amaai...dikke boebels die serieus jeuken. Mijn benen staan er vol van en heb ik al tot bloedens toe open gekrabd.

En oh ja...Dirk heeft het gaatje in de vloer van de dinghy gevonden én geplakt. Vanmorgen lag onze Billy even strak in zijn velletje als gisteren toen hij pas was opgepompt. Dus we zijn daarstraks begonnen aan een cover in stof om hem te beschermen tegen de zon.

Johor Bahru

2011-11-28T16:08:00.000-08:00

Het is vakantie in Maleisie. Zaterdag 26 November was het Islamitisch Nieuwjaar, maar de moslims vieren dat zo stilletjes dat we er niets van gemerkt hebben. Het is dan ook vooral een herdenkkingsdag waarop een bezoek aan de moskee centraal staat.

Op Islamitische nieuwjaarsdag herdenken Moslims dat de profeet Mohammed en zijn volgelingen in 622 n. Chr. de stad Mekka verlieten en naar Medina verhuisden. Enkele generaties later werd de datum van deze verhuizing, in het Arabisch 'hidzjra' genoemd, als beginpunt genomen voor de moslimkalender, de Hidsjri-kalender. Op Moeharram 1 jaar 1 (16 juli 622) werd de religieuze en sociale gemeenschap van de moslims gesticht. Op 25 maart 2001 begint het jaar 1422. (Nederland Wereldland van uitgeverij PlanPlan, ISBN 90-76092-04-4)
Gisteren was ik dan ook gewoon gaan winkelen (wist ik veel) maar supermarkten doen niet mee aan feestdagen. Alleen de gewone winkels en officiele instellingen zijn tot en met vandaag gesloten. 　
　
　
　
　

Johor Bahru

2011-11-27T06:51:00.000-08:00

Wel gemakkelijk dat de supermarkt hier gewoon open is op zondag, alleen is het dan wel heel erg druk.

Op zondag komen er veel Singaporians over naar Maleisie voor de wekelijkse boodschappen, omdat het hier stukken goedkoper is. De andere dagen van de week pendelen er dan weer veel Maleisiers naar Singapore om te gaan werken, want daar krijg je een stuk beter betaald voor hetzelfde werk.

Ideaal dus om tegen de grens te wonen, mits je er niets mee inzit om 4 uur per dag onderweg te zijn of niet gauw effe om een brood moet.

JOHOR BAHRU

2011-11-26T06:42:00.000-08:00

Tijdens het grote onderhoud van de motor vervangt Dirk eveneens de koelvloeistof en ontdekt allemaal stukjes rubber in de warmtewisselaar!

Gek, hoe komen die daar en hoelang zitten die er al? Op de tweede vraag weten we het antwoord niet, maar het antwoord op de eerste vraag vinden we gelukkig wel; de impeller.

De impeller is helemaal de soep ingedraaid zonder dat we er iets van gemerkt hebben. Al chance dat Dirk dat tijdig ontdekt, want dat zou niet lang meer goed gegaan zijn.

Voor de rest passen de oliefilters van de witte producten niet, maar dat is niet echt een probleem. De CT Auto Spare is vlakbij en die nemen die zonder er moeilijk over te doen alle vier terug ( we hadden wat reserve gekocht) en bestellen er anderen tegen maandag.

EEN DAGJE SINGAPORE

2011-11-25T06:26:00.000-08:00

We gaan nog eens een dag naar Singapore en deze keer gaat het allemaal veel vlotter als vorige week.

De chandler: open.

De led-lampenwinkel: open, enfin na de lunchpauze.

De winkel met filters: daar moeten we niet meer zijn want we hebben ons gerief in JB gevonden.

De Buddha Tooth Relic Temple: Heel erg de moeite.
Een nieuwe tempel ( 2008 ) van 5 verdiepingen hoog met op de begane grond de prachtige ceremonieruimte met honderden Boeddha beelden. Eén verdiep ingericht als een museum waar het leven van Boeddha wordt verteld, een mooie daktuin met een draaiende gebedsmolen en een etage voor de tand van Boeddha, die in een 420 kg gouden stupa ligt. Prachtig! Je moet maar eens even gaan kijken op http://www.btrts.org.sg/

Marina Bay: Helemaal in het zuiden van Singapore, het bewijs dat Singapore een wereldstad is waar geld en macht de boventoon voeren.

JB XXI

2011-11-24T06:08:00.000-08:00

Als echte Amerikanen organiseren Jane en Roger een Thanksgiving feestje op onze steiger. Zij maken gevulde kalkoen gereed en iedereen die komt moet een bijgerecht meebrengen.

Het resultaat is een erg gevarieerd menu met waldorf salade, zoete mais, seldermousse, puree van zoete aardappelen, gegratineerde broccoli, rauwkost salade, zelfgebakken zuurdesembrood,... en pompoentaart.

Leuk feestje maar op zijn Amerikaans beginnen we eraan om 5 uur in de namiddag en zitten we om 7 uur alweer in onze eigen zetel en is de afwas al gedaan.

JB XX

2011-11-23T17:49:00.000-08:00

Dag twintig in Johor Bahru is een grijze, druilerige dag waarop we plannen maken om verder te reizen. We zijn hier tenslotte al veel langer als dat we gewoonlijk ergens blijven, maar komen als vertrekdatum ergens eind volgende week uit.

We willen namelijk nog eens een dag naar Singapore, moeten nog groot onderhoud doen aan de motor en nieuwe filters steken die we nog moeten kopen, project Billy vlot niet erg en als het effe kan willen we graag hoogwater hebben in de vroege voormiddag. We hebben namelijk hoogwater nodig om Danga Bay marina uit te varen en willen de eerste 25 mijl afgelegd hebben voor het dagelijkse onweer dat meestal in de namiddag begint.

Nog een dikke week dus, in principe kan het veel sneller, maar we hebben tijd genoeg en er is niemand die op ons wacht.

　
　

JB XIX

2011-11-22T17:33:00.000-08:00

Sultan Ibrahim verjaart vandaag en heeft iedereen in Johor Bahru uitgenodigd op zijn feestje.

Er is eten a volonté, muziek, dans en...een stuk verjaardagstaart voor alle aanwezigen. Tenminste als je er rap bij bent, want de Maleisiers stormen erop af als bijen op een pot honing.

Ook bij het eten staan lange rijen hongerige maar vooral gulzige Maleisiers en aan de KFC en Pizza Hut vechten ze bijna voor een gratis stuk pizza of kip.

Bij het saté kraam kijkt een vrouwtje me zo vuil aan met een blik van: he buitenlander, dat is mijn eten, afblijven gij, dat ik maar eens ga kijken of ze ons hier een roti gunnen.

Raar dat de anders zo vriendelijke, beleefde, gastvrije Maleisiër bij dit feestje ineens verandert is in een gulzige veelvraat en met zakken die uitpuilen van de ‘take away’ bakjes ongegeneerd terug naar huis gaat.

JB XVIII

2011-11-21T23:41:00.000-08:00

Gisteren hadden we hier een serieus onweer of eerder een wolkbreuk, het kletterde dat het bijna niet erger kon, iets harder dus als wat we ondertussen gewoon zijn, maar verder niets aan de hand.

Maar vanmorgen is wat anders. Wanneer we opstaan is Danga Bay marina getransformeerd tot een grote, drijvende vuilnisbelt. Door de zware regen is alle rotzooi die hier overal rondslingert het water in gespoeld en liggen we nu in een tapijt afval. Vuilniszakken, boomstammen, viezigheid, takken en bladeren, afgedankte stoelen, deuren en ander meubilair, afval, een varkenskop en nog meer afval en bah...stinken dat dat doet...!

We zijn er met iedereen van ons ponton een halve dag mee zoet om de rotzooi verder de rivier op te laten stromen! Niet echt een verantwoordde oplossing, maar typisch Maleisisch. In Singapore wordt al het afval toch uit het water gevist en verbrand, dus vinden de meeste Maleisiers dat ze evengoed alles gewoon de rivier in kunnen dumpen, de buren kuisen hun rotzooi immers op.

JB XVII

2011-11-20T23:39:00.000-08:00

We hebben 1 gaatje gevonden in de bodem van de dinghy en geplakt, maar er moeten er nog zijn, want de bodem is weer afgegaan. Deju toch...waarschijnlijk zit dat onder de strip waar de twee helften aan elkaar geplakt zijn.....ja sorry hoor maar dat krijg ik niet uitgelegd waar precies, maar het komt erop neer dat we er niet aan kunnen. Zonde, want we hebben nu juist dé cementlijm kunnen kopen voor zo’n werkjes, namelijk tip top sc 2000. Een naam die je moet onthouden voor als je ooit je dinghy weer bij elkaar moet plakken.

JB XVI

2011-11-19T23:31:00.000-08:00

Nu de post is aangekomen kunnen we eindelijk verder zeilen, alleen zijn we juist aan het project 'Billy ' begonnen en dat willen we eerst afmaken voor we hier vertrekken.

Billy is de dinghy die we in Darwin op het strand vonden waaraan een papiertje hing met de tekst: Looking for a new home. En omdat wij naar een andere bijboot aan het zoeken waren, hebben we hem meteen geadopteerd. Ons Bieke is namelijk al over de pensioengerechtigde leeftijd heen en is aan vervanging toe. Door 3 jaar lang constant aan de zon blootgesteld geweest te zijn, is het materiaal waaruit ze gemaakt is gewoon versleten en nog maar heel dun. We hadden dan ook echt schrik dat ze het de drie maanden in Indonesië niet meer zou uithouden, maar wilden ook liever wachten tot in Azië om een nieuwe occasie te kopen.

Dus, hoewel Billy er eigenlijk niet veel beter aan toe is - één helft van de opblaasbare bodem is plat, er mankeert een handvat aan de zijkant , een roeispaan is stuk evenals de pen waar die inzit en voor de rest ziet hij er eigenlijk niet uit - leek het ons toch geen slecht idee om hem als reserve bijbootje aan boord te nemen.

Ondertussen zijn we erachter gekomen dat Singapore, noch JB geschikte plaatsen zijn om een nieuwe/andere te kopen (de merken die ze hier verkopen is niet wat we willen) en omdat we eigenlijk wreed content zijn met Billy - die heeft dikke tubes en ligt lekker hoog op het water zodat we niet bij elk golfke nat worden - willen we hem proberen op te lappen. Gaatjes dichten, wat opfleuren en een cover maken tegen de zon.
　

JB XV

2011-11-18T23:24:00.000-08:00

De post is eindelijk aangekomen. Ja amaai, dat heeft nogal wat voeten in de aarde gehad om dat pakje hier te krijgen, maar het is dan toch eindelijk gelukt.

Begin juli, toen we nog in Darwin waren, hadden we dat besteld in Canada, maar toen het tijd was voor ons om naar Indonesië te zeilen, was het nog niet aangekomen. Op het postkantoor in Darwin hebben we dan gevraagd om het retour te sturen naar Canada. Begin augustus hadden we contact opgenomen met het postkantoor te Darwin om te vragen hoe het met de post zat, maar ze hadden nog altijd niets aangekregen. Pas half augustus is het daar gearriveerd en zoals gevraagd meteen retour verstuurd.

Vervolgens hadden we aan de afzender van het pakje gevraagd om zodra zij het terug in hun bezit hadden, het naar België te sturen naar mijn ouders, zodat ons Papa het naar Singapore of zo kon posten.
Dus 19 oktober verstuurt ons Papa het pakje via DHL naar Raffles marina en krijgt het 22 oktober terug met de mededeling dat de douane in Brussel het pakje geopend heeft en dat medicamenten niet in Singapore binnen mogen zonder speciale toestemming die je overigens bijna nooit krijgt.

Daarop gaan we langs de Belgische ambassade inlichtingen vragen en kijken of zij het misschien via diplomatieke post kunnen ontvangen. Maar dat gaat niet, want de ambassade kan geen post op naam van derde ontvangen. Wel krijgen we een hoop nuttige informatie hoe we het eventueel toch in Singapore of Thailand zouden krijgen.

Maar omdat we ondertussen al in Maleisië liggen en daar horen dat iemand een gelijkaardig pakje via de gewone post van Gr Brittannië heeft laten versturen en dat zonder problemen heeft aangekregen, laten we het ook aangetekend en met een track & trace opsturen met de Belgische post. En hoewel de laatste informatie op de E-Tracker nog altijd dateert van 8 nov - vertrek uit het uitwisselingskantoor BEBRUA - is het vanmorgen toch aangekomen.

Ondertussen is het pakje vier en een halve maand onderweg geweest en heeft het ongeveer 54.540 km afgelegd en is dus bijna anderhalve keer de wereld rond geweest. Maar...het is toch maar aangekomen.

JB XIV

2011-11-17T23:20:00.000-08:00

In Danga bay marina raden ze aan om het water dat uit de kraan komt eerst te koken vooraleer het te drinken, maar na 3,5 jaar reizen doen wij daar niet meer aan mee. Niemand trouwens in de marina en iedereen is nog springlevend gezond. Het water filteren daarentegen, voor het in de tank te gieten vinden we wel een goed idee. Dat zien we trouwens iedereen doen en als je naar die filters kijkt....ja euhhh... hmmm....hetgeen daar blijft in achter hangen willen we inderdaad niet in onze tanks.

Omdat die filters dus toch wel snel vuil zijn en we bijgevolg eigenlijk niet weten wat we ervan moeten denken vangen we regenwater op om te drinken, het regent hier immers genoeg om altijd volle tanks te hebben, maar dat filteren we ook en moet ge eens kijken naar de filter na 1 regenbui...!

　
Toch is dit water drinkbaar, want dat hebben we opgezocht. Maar voor alle zekerheid gaan we sibiet in de Kip Market filters van 1 micron kopen. Kwestie om ons darmgestel wat proper te houden.

JB XIII

2011-11-16T23:17:00.000-08:00

Sultan Ibrahim Building

Chineese wijk

City Council
<><>

<><>

Abu Bakar Mosque

Dataran Bandaraya

Grand Palace

Abu Bakar Mosque

JB XII

2011-11-15T17:49:00.000-08:00

Het is gelukt.

Gisteren hebben we nog even op internet naar Battery King gezocht, maar daar vonden we die ook niet. Wel vonden we Ocean Battery in het centrum van JB.

Een winkel die precies heeft wat wij zoeken. 90 Ah onderhoudsvrije batterijen met de juiste afmetingen, want ze moeten natuurlijk ook nog in de box passen onder het bed. Aan de prijs valt niet veel meer te onderhandelen, maar dat is niet erg want die zit wel goed, bovendien worden ze aan de boot geleverd ( samen met ons) en nemen ze de kapotten mee terug. Niet slecht hé.

JB XI

2011-11-14T17:46:00.000-08:00

Vandaag is zo een van die mindere dagen.
We gaan nieuwe startbatterijen kopen en Ron, de manager van de marina, zegt ons te gaan kijken naar Battery King. Die heeft een eerlijke prijs, zo zegt hij, en veel afzet, dus altijd goed opgeladen batterijen.

Battery King zit in dezelfde straat als waar we vorige week met Trevor zijn geweest, maar alleen een beetje verder , juist over de brandweerkazerne en Dirk wilt meteen een taxi pakken en ons ernaartoe laten rijden. Maar omdat ik wel wat beweging wil en dat toch ook weer niet zo ver stappen is, gaan we toch maar te voet. Alleen, op een gegeven moment is de weg niet meer echt voor voetgangers en moeten we over de berm vlak langs de drukke weg. Op dat moment stel ik voor om toch maar die taxi te nemen, want we weten ook niet hoeveel verder het nog is, maar dat wilt Dirk niet meer. Die neemt dan liever de bus, want we staan immers aan een bushalte. Oké, we springen op de eerste de beste bus die langskomt maar...die rijdt helemaal niet verder rechtdoor, maar slaagt af en draait en draait en draait en stopt dan ergens aan een groot busstation ergens in....???? We hebben geen stratenplan van deze regio en geen enkel idee waar we zitten. Dus zit er toch niets anders op dan toch maar een taxi te nemen en ons naar de brandweerkazerne te laten rijden. Daar aangekomen vinden we helemaal nergens een Battery King en blijkt ook niemand ooit van die winkel gehoord te hebben....

Omdat Dirk het ondertussen serieus op zijn heupen heeft gekregen en geen zin meer heeft om nog verder naar batterijen te gaan kijken, nemen we terug een taxi maar deze keer rechtreeks naar de winkel waar hij vorige week batterijen heeft zien staan. Maar toen had hij niet gezien dat dat maar 75 Ah batterijen zijn, terwijl we 90 Ah nodig hebben. In de winkel ernaast hebben ze ook niet wat we zoeken en nog een winkel verder ook niet en nog verder...noppes...en wandelen dan maar in de gietende regen, onverrichter zake en met een humeur ver onder het vriespunt, terug naar huis.

JB X

2011-11-13T17:27:00.000-08:00

Gisteren was hier een catamaran vertrokken naar Thailand maar een paar uur later lag hij terug in de marina. Getroffen door de bliksem! Gelukkig hadden die reserve apparatuur bij en vanmorgen, wanneer ze alles vervangen hadden wat kapot was, zijn ze voor een tweede keer vertrokken.

Singapore (en het zuiden van Maleisie) is een van de plaatsen van de wereld waar men de meeste blikseminslagen heeft per jaar. De condities hier, namelijk heel het jaar door warm en vochtig weer en vlak bij de evenaar, zijn heel gunstig voor de ontwikkeling van onweerswolken, bliksem en donder. Men telt hier dan ook een gemiddelde van 171 dagen onweer per jaar - dagen waarop je het hoort donderen en ziet bliksemen.

De maandelijkse onderverdeling van het aantal onweersdagen toont een piek in april/mei en November met een gemiddelde van 20 dagen onweer en maar 4 tot 6 dagen in januari en februari.

De golfterreinen in Singapore hebben om die reden allemaal een schuilkelder maar soms, zoals gisteren, moet een miljoen dollar play-off stop gezet en uitgesteld worden wegens het weer.

Leuke weetjes, maar niet zo gerustellend voor ons als we binnenkort naar Thailand willen zeilen. Op de meteosite van Singapore raden ze aan om als je je op open zee bevindt en het begint te onweren, zo snel mogelijk naar de kant te varen. Niet zo handig met een zeilboot hé, dat gaat zo snel niet en die kun je ook zo maar niet overal parkeren.

Enfin, hopelijk komt het allemaal zover niet, want ik zou het echt niet willen meemaken en zoals bijna alle zeilers hebben wij ook echt geen reserve apparatuur met ons mee

JB IX

2011-11-12T17:20:00.000-08:00

We gaan een dagske naar Singapore, naar de chandler, de Chinese winkel met led-lampjes en de Keebeng Filters shop.

Van Johor Bahru naar Singapore is maar gewoon de brug over de rivier oversteken en dan ben je er, hadden ze ons verteld. En ja dat klopt, maar het is toch wel een hele onderneming die 2 tot 3 uur duurt.

Eerst 10 minuten met de bus van Danga Bay naar JB. Dan een kilometer stappen naar de Maleisische checkpoint om uit te klaren bij immigratie. Dan een bus op om de brug over te steken naar Singapore om vervolgens in het checkpoint van Singapore in te klaren bij immigratie. Daar staan lange rijen mensen die allemaal wachten op een stempel in hun paspoort en voor alleer wij aan de beurt zijn, zijn we zeker 45 minuten verder. Tenslotte dan nog eens een uur bus rijden tot in het centrum van Singapore, of van die laatste bus overstappen naar de MRT.(Metro).

Om 9 uur vertrekken we uit de marina en om 12 uur arriveren we in Little India. En omdat het dan juist pijpenstelen begint te regenen en we nog een stuk moeten lopen naar de chandler, gaan we eerst in de eerste de beste foodcourt (één ruimte waar verschillende eetgelegenheden bijeen zitten) effe iets kleins eten. Na de bui haasten we ons naar de chandler maar...daar komen we juist een kwartier te laat aan. Op zaterdag sluiten die om 13u00. Evenals de led-lampjes winkel die ertegenover ligt. Oké dan gaan we maar filters halen maar...we zijn het briefje met het adres van de winkel vergeten....

Voor Dirk houdt het nu op, maar meteen de bus terug opstappen naar Maleisie zie ik niet zitten. Ik wil nog wel naar Chinatown, naar de Buddha Tooth Temple. Maar als het dan weer begint te regenen (deze keer geen bui, maar regen voor een paar uur) vluchten we Sim Lim Tower binnen en gaan daar een paar uur windowshoppen in het enkele verdiepingen hoog gebouw stampvol ekekronica en computer winkels. Ons even updaten wat betreft de laatste nieuwe snufkes.

Tegen 6 uur nemen we de bus terug en om 9 uur zijn we terug aan boord.

JB VIII

2011-11-11T23:03:00.000-08:00

Johor Bahru

Het zat er al even aan te komen, maar nu is het dus officieel. De starbatterijen hebben het begeven. Dirk is nog bijna een hele dag bezig met ze te reanimeren, maar het mag niet baten. Zelfs als hij ze helemaal goed oplaadt krijgen ze de motor niet meer gestart. We kunnen nu nog wel starten met de lichtbatterijen, maar de ankerlier zit op de startbatterijen en dat is wel handig als die werkt als we voor anker liggen. Je weet maar nooit hoe snel je soms ankerop moet gaan in slecht weer.

Nu mogen we eigenlijk niet klagen want die batterijen zijn al 7 of 8 jaar oud en hebben het dus zeker niet slecht gedaan. Alleen zijn er leukere dingen om te kopen dan juist batterijen. Enfin, we weten al waar we moeten zijn voor nieuwe nu alleen nog eens goed onderhandelen over de prijs.

JB VII

2011-11-10T23:01:00.000-08:00

Een gewone doordeweekse donderdag. Eigenlijk heb ik niet meer te melden dan dat het leven hier gewoon zijn gangetje gaat. We hebben wel klotenweer, of monsoon noemen ze dat hier. Rond de 30°C, een luchtvochtigheid van over de 80% en regelmatig een serieus onweer met alles erop en aan dat soms uitloopt op een paar uur regen.
　
　
　
　
　
　
　
　

JB VI

2011-11-09T20:35:00.000-08:00

Ik heb een gitaar gekocht!

In de Giant voor 25 euro! Ik was al een tijdje aan het kijken naar een gitaar, want ik begon het muziekspelen wel te missen, maar omdat de vochtige, zoute omgeving aan boord geen ideale omgeving is voor een instrument, mocht het niet te duur zijn. Nu voor die prijs kan je niet erg genaaid zijn dacht ik en hoef ik ook niet te veel hardzeer te hebben dat ze na een paar jaar te veel heeft afgezien. Het is uiteraard dan ook zeker niet de mooiste en beste gitaar, maar niettemin is de klank die eruit komt niet slecht, nu alleen nog oefenen tot er muziek uitkomt.

En zo krijg ik Dirk ook nog eens ne keer van boord.

JB V

2011-11-08T20:31:00.000-08:00

Danga Bay Marina by night

Onze overbuur Trevor neemt ons mee op pad. Naar een straat waar ze allerlei dingen verkopen die Dirk heel interessant vindt. Zoals dieselfilters, autobatterijen - wij moeten er stillaan aan denken om onze startbatterijen te vernieuwen - motorbelts in alle maten en modellen, slangen en koppelstukken en nog allerlei van dat spul.

Niet echt mijn straat dus, maar het is wel goed om weten dat we zo’n dingen op loopafstand kunnen vinden.

JB IV

2011-11-07T20:24:00.000-08:00

Twee bushaltes verder van de 'Giant' is 'Kip Market'. The place to be voor groenten en fruit. Een grote overdekte markt waar ze van alles en nog wat verkopen en een hele goede groentenafdeling hebben waar veel volk op af komt. Een beetje raar dat laatste, want je kan hier zo goedkoop in de eetstalletjes eten dat wij het eigenlijk niet de moeite vinden om zelf te koken. Plus, Dirk hoeft daarna niet af te wassen. Maar het is wel altijd plezant om te zien wat er te koop is en je af te vragen wat die rare dingen nu weer zijn en hoe je die moet klaarmaken. Wat het fruit betreft, dat valt al heel Azië een beetje tegen. Veel exotischer als een mango, papaja en ananas vindt je hier niet. Ja nog van die langsat’s (familie van lychee) en jackfruit en dragon fruit en chiku en...(misschien zijn wij de laatste tijd toch wel een beetje verwend)...maar toch is het hier echt geen fruitgaard des overvloeds.

Dragon fruit

Jackfruit

JB III

2011-11-06T20:20:00.000-08:00

Het is zondag en Hari Raya Haji. Het offerfeest en het einde van de pelgrimage van de moslims naar de heilige stad Mekka. Groot feest dus in Maleisië aangezien 61% van de bevolking moslim is en het vandaag een officiële feestdag is. Dus maken wij er maar een rustige dag van.

Wel gek dat ze rond 4 uur vanmiddag ineens op die werf achter ons beginnen. Ze zijn daar iets aan het bouwen maar niemand weet precies wat. Wat iedereen wel weet, is dat ze op de verkeerde plaats bezig zijn. Volgens de plannen moest de brug, of causeway of ...achter de marina komen i.p.v. voor de marina, maar eens begonnen blijven ze gewoon voort doen. Zelfs op een zondagnamiddagse feestdag tot laat in de avond. Ja, rare jongens die Maleisiers.

JOHOR BAHRU

2011-11-05T20:18:00.000-07:00

De Giant in Johor is een winkel zoals de Carrefour. Zeer goed gevuld en een erg gevarieerd assortiment. Je kan hier zowat alles vinden, heel groot verschil met Indonesië. Alleen de dingen waar we al een hele tijd zijn in hebben, vinden we hier niet. Zoals een goede salami, of preparé voor op de boterham, een lekker stuk belegen kaas, paprika chips, rode kool en lekkere braadworst, gerookt spek, heerlijk krokant Frans brood ( hier hebben ze zo van die slappe dingen die alleen van ver op een baguette lijken) Belgische frietjes met curryworst en mayonaise, varkensgebraad met kroketjes, witloof met kaas en hesp, en ...ja ik ga stoppen want het water loopt me in de mond en ik kan er toch alleen maar van dromen.

INKLAREN

2011-11-04T20:09:00.000-07:00

Om 2u30 pm stipt moeten we aan de marina office klaarstaan om te gaan inklaren. 2u 30 en niet later he, had Vanessa gisteren een paar keer gezegd. Dus ruim op tijd staan we gereed, maar wat dacht je nu, we moeten zeker nog een kwartier wachten op de chauffeur en de assistent die mee naar customs en immigratie gaat.

Waarom wij er trouwens eigenlijk bij moeten zijn is ons een raadsel. De papieren die we gisteren bij het registreren in de maren hebben ingevuld, brengt de assistent nu netjes naar de port captain en de customs terwijl hij ons vraagt te wachten in de auto. Bij Immigratie mogen we mee uitstappen maar hoeven ook niet mee het kantoor binnen. Wacht hier maar eventjes krijgen we weer te horen en 5 min later krijgen we onze gestempelde paspoorten terug. Wel gemakkelijk. En dat autoritje tot hier gaf ons ook mooi de gelegenheid om onze nieuwe omgeving eens te bekijken en in plaats van meteen terug te gaan naar de maren vragen we of we ergens in de stad kunnen afgezet worden.

Johor Bahru, zo dichtbij Singapore en toch zo anders. Met de rivier over te varen zijn we echt in een andere wereld terecht gekomen, terwijl we de skyline van Singapore nog zien. Hoewel er zoveel nieuwe, moderne gebouwen staan in JB, ziet het er allemaal een beetje aftands en grauw uit. Vele buildings staan ook leeg te verkrotten. In sommige delen van de stad hebben ze anders echt hun best gedaan met bomen te planten en mooie bestrating te leggen en een straat verder breek je je nek over de rommel en de putten. Maar eerlijk gezegd vinden we het hier wel gezelliger. JB is een echte stad waarin geleefd wordt terwijl het in Singapore zo Clean is dat je er geen scheet durft te laten uit schrik het te vervuilen.
Het is ook een heel stuk goedkoper dan Singapore wat betreft voeding en kleding. Of dat ook geldt voor elektronica moeten we nog uitzoeken, maar een heerlijke maaltijd bij de Indiër kost maar 1,5 euro p/p.

NAAR MALEISIË

2011-11-03T20:08:00.000-07:00

Vandaag gaan we naar de Maleisische kant van de rivier, naar Danga Bay marina. Omdat Kind of Blue naar Puteri marina vaart en van daaruit voor een paar maanden naar Nederland vliegt, nemen we eerst afscheid van Dick en Anita, maar dat valt toch een beetje moeilijk. Samen met Dick en Anita hebben we zowat de hele oostkust en halve noordkust van Australië opgevaren en een groot deel van Indonesië. We hebben veel zeil- en trimtips van hen gekregen waardoor we nu gemiddeld een knoop sneller zeilen als voorheen en hebben Kind of Blue bijna een keer verslagen tijdens onze zeilwedstrijdjes. Maar vooral was het altijd plezant samen met hen en gaan we hen echt missen.

Van Danga Bay marina hadden we niet veel goeds gehoord en het is inderdaad geen Raffles maar zo slecht is het nu ook weer niet. In plaats van een zwembad liggen we nu langs een bouwwerf en in plaats van veeel en warm water is er maar 1 douche met koud water ( of de tuinslang op de steiger) maar het is hier ook wel gratis in plaats van 15 euro per dag.

SINGAPORE 19/10 tot 2/11

2011-10-19T16:47:00.000-07:00

Raffles marina is pure verwennerij. We hebben hier een zwembad en hottop, douches met veeeeel en warm water, een verse handdoek telkens als we gaan douchen, een fitness, bowlingbaan, restaurant, gratis wifi en tot slot krijgen we ook nog eens elke morgen de krant geleverd aan boord.
Ook de verschillende gratis shuttles per dag naar de metro zijn erg handig. We kunnen vandaar dan de MRT opstappen en de stad ingaan, of bij het winkelcentrum aan het metrostation boodschappen doen.

Singapore op zich is anders ook heel leuk. Heel het eiland is een grote, drukke Westerse stad. Een grote blokkendoos met 5 miljoen inwoners en krakend proper. Ja bijna steriel proper. Met honderden winkelcentrums, verschillende etnische wijken en fantastisch goed georganiseerd stadsvervoer.
We hebben hier wel een beetje een cultuurschok na Indonesië, maar dat gaat snel over. Alleen geraak ik er maar niet aan gewoon dat iedereen op de metro met zijn iPhone of iPad of ander leuk speeltje bezig is. Dat geeft me het gevoel dat ik wel erg ouderwets ben met mijn simpel mobieltje.

Maar in Raffles marina hebben we het zo naar onze zin dat we eigenlijk niet zo dikwijls de stad intrekken. Komt onze Narid wel ten goede, want in de loop van de dag prutsen we en prullen we aan ons bootje en halen weeral wat achterstallig onderhoud in en duikelen dan daarna voor een paar uur het zwembad en het bubbelbad in.

zwembad van Raffles Marina

downtown Singapore

Orchard Road

Chinatown een stad in de stad

Deepavali in Little India of het lichtjesfeest van de Hindu's = Nieuwjaar

Hier wordt het geld verdiend!

Kranen genoeg in Singapore en toch hebben ze geen machinisten nodig

Karweien

en frietjes bakken

NAAR SNGAPORE 14 tem 18 oktober

2011-10-14T16:28:00.000-07:00

In konvooi vertrekken we naar Singapore. Kind of Blue heeft namelijk een probleem met hun motor, de gearbox doet het niet meer en kunnen de motor helemaal niet gebruiken. En in Indonesië krijg je zoiets natuurlijk niet gemaakt. Dus zeilen we met een groepje van 5 jachten, waaronder 3 grote met een sterke motor om Kind of Blue te slepen en wij, om indien nodig assistentie te verlenen en vooral om de groep groter te maken bij het oversteken van de drukste Shipping Lane in de wereld.

De eerste dag is er anders wel genoeg wind om te zeilen en zoals gewoonlijk ligt Kind op Blue helemaal op kop, voor Revelation, Sea Topaz, Gemimi en ons. En omdat het een beetje blijft waaien, blijven zij doorgaan om zo ver mogelijk te geraken op eigen kracht. We laten de eerste mogelijke stopplaats links liggen en blijven de hele nacht doorzeilen.

De volgende morgen komen wij vlak na zonsopgang aan de evenaar. Hoewel uitgezonderd de Gemini de rest al een heel stuk voor ligt, stoppen wij toch eventjes en ankeren knal op de evenaar in 12 m water. Wel grappig, de GPS gaat van 0.00.000Z naar 0.00.000N.

We drinken samen met Neptunus een borreltje, bedanken hem omdat we tot hiertoe zonder problemen over zijn zeeën hebben mogen varen en zwemmen vervolgens met Kimberley en Frans een paar keer over de nul-meridiaan.

In de vroege namiddag arriveren we op Pulau Mesanak, waar we met z’n allen eventjes uitrusten en blijven slapen. Hoewel uitrusten, de ring van de stuurautomaat die op het stuur staat gemonteerd is juist helemaal uiteen verbrokkeld. En die ring hadden we nog maar pas vernieuwd in Darwin!($150) Dikke rommel dus zo’n Raymarine Wheel Drive. Enfin we hebben nog een hele oude ring liggen, van de vorige pilot en van het merk Autohelm ( dat niet meer gemaakt wordt) en met een paar aanpassingen is die compatibel met de Raymarine. Ziet er bovendien ook veel steviger uit.

Dag 3, van Mesanak naar Batam hebben we helemaal geen sprietje wind en terwijl ‘Revelation’ ‘Kind of Blue’ sleept, blijven wij andere jachten in de buurt. In plaats van wind krijgen we een serieus onweer in onze nek. Een zwarte wolk schuift voor de hemel en een gordijn regen valt naar beneden, met bliksemschichten en donderslagen angstaanjagend dichtbij. We zien nog maar alleen de boot die vlak voor ons vaart en de rest is verdwenen in de regen. En dat in het drukke vaarwater tussen de eilanden Batam en Bintam. Op de radar zien we tientallen boten, maar buiten... niks.

In de Tering baai, in het noorden van Batam zoeken we een plekje om te overnachten en nadat we eerst een borreltje doen op Revelation kruipen we er vroeg in, opdat we morgen fris en monter zijn om de shipping lane van Singapore over te steken.

De shipping lane van Singapore oversteken lijkt op een autosnelweg oversteken, alleen zijn het hier geen auto’s, maar meestal grote containerschepen. De lane in het kanaal Calais-Dover is er een landweggetje tegen. Nochtans geraakt de sleep Revelation-Kind of Blue zonder probleem aan de andere kant. Het is dan ook echt heel goed te doen, zolang je maar niet naar de AIS kijkt, want dan krijg je zenuwen.

Tegen de middag laten we het konvooi achter in Raffles Marina in Singapore en varen zelf nog 5 mijl de rivier op - tussen Maleisie en Singapore - naar Puteri, aan de Maleisische kant van het water. We komen daar aan in een spiksplinternieuwe sjieke marina maar blijven er maar net lang genoeg om even een noedeltje te eten. De jachthaven op zich is nochtans heel mooi en heel voordeling van prijs, maar ligt ver van alles weg. Eenmaal per week is er een shuttle naar het busstation waar je de bus naar Singapore kan nemen en eens per week een schuttle naar de avondmarkt een beetje verder. De rest van de week moet je steeds een taxi nemen om ergens te geraken en dat in overweging genomen, draaien we ons om en varen terug naar Singapore. Naar de luxe Raffles Marina, waar per dag verschillende gratis shuttles zijn naar de stad en die de eerste maand maar de helft van het normale tarief aanrekent per ligplaats.

BELITUNG III

2011-10-13T16:23:00.000-07:00

We wilden een scooter huren en naar het stadje gaan dat 20 km van hier ligt, maar krijgen te horen dat we tussen 8u00 en 12u00 niet van of aan boord mogen.
De vice-president komt namelijk naar de ankerplaats - waar ondertussen ook de hele visvloot van Belitung gearriveerd is - om een toespraak te houden en naar de parade van de vissersvloot te kijken.
We moeten ons dus haasten om voor 8u00 aan land te zijn, ofwel wachten tot na de middag en omdat we zo vroeg niet klaar zijn blijven we braafjes de hele morgen aan boord.
‘S Middags wanneer we een hapje willen gaan eten komt er een stortbui over en tussen twee drashen door geraken we juist aan land, maar verder dan de warung op het strand maken we het niet meer vandaag.

Parade van de visvloot

BELITUNG II

2011-10-12T16:17:00.000-07:00

A big day voor Belitung: de president van Indonesië komt op bezoek. Weken en weken hebben de Belitungers hiernaar uitgekeken, ze hebben heel het eiland opgekuist, de straten versierd en zelfs een hele nieuwe weg aangelegd van het vliegveld tot Kanjung Kelayang, de plaats waar alle zeilers geankerd liggen.

Naar Indonesische gewoonte is er vanavond dan ook een groot galadiner waarbij alle zeilers zijn uitgenodigd en er zelfs 20 yachties zijn uitgelood die met de president aan tafel mogen zitten. Voorwaarde is wel dat iedereen zich traditioneel moet kleden, mannen in batik-hemd en vrouwen in sarong.

Klinkt allemaal interessant, behalve dat ze ons gisterenmiddag hebben gemeld dat alle jachten moeten verankeren tot 2 mijl buiten de ankerplaats. Uit veiligheidsredenen voor de president. Alleen...voor ons is dat niet zo veilig! In 40 m water ankeren en dan nog eens uit de beschutting van een baai is helemaal niet veilig. En met onze dinghy’s 2 mijl varen om aan land te geraken, dat is ook al niet te doen. Dus als we niet mogen blijven liggen dan zeilen we gelijk door naar Singapore zonder naar het galadiner te gaan, besluit zowat de hele vloot.

Wij maken ons vanmorgen dan ook klaar om te vertrekken. Uitklaren, water kopen en diesel tanken maar krijgen in de loop van de morgen te horen dat we kunnen blijven liggen. De president heeft namelijk zijn bezoek afgezegd wegens problemen in Jakarta of zoiets en stuurt zijn vice-president op naar Belitung. Komt ons goed uit, maar we vinden het wel heel erg voor de bevolking van Belitung, die zo hard gewerkt heeft voor deze speciale gelegenheid.

Het galadiner van vanavond gaat anders wel door, maar dan met 5 ministers en geen vice- of president. Dus de avond is misschien iets minder bijzonder, maar het is toch nog altijd plezant om eens in zo’n belangrijk gezelschap te verkeren.

BELITUNG

2011-10-11T14:55:00.000-07:00

Voor al de zeilers die willen, is er een uitstap georganiseerd naar het westen van het eiland.
Het is wel een busrit van 2,5 uur naar ginder waar we, zoals naar gewoonte in Indonesië, welkom worden geheten met een traditionele dans. Na de welkomstceremonie krijgen we de gelegenheid om een beetje rond te kijken in het dorp en krijgen we een demonstratie van een gevecht met een geest. Hoewel Belitung net zoals de rest van Indonesië (uitgezonderd Bali) Islamitisch is, geloven ze hier toch nog altijd in geesten en houden ze hun traditionele cultuur toch nog een beetje in stand.

Voor de lunch heeft de regent van West Belitung ons allemaal uitgenodigd. Hij vertelt ons dat ze hier tegen volgend jaar een marina gaan bouwen en wil al een beetje reclame maken. De plaats die ze hebben uitgekozen voor de jachthaven leent zich er inderdaad wel uitermate voor en we zijn het er allemaal over eens dat het wel eens heel mooi zou kunnen worden.

Na het eten gaan we naar het strand en stoppen onderweg bij een supermarkt. Goed idee, want het plaatske waarvoor we geankerd liggen heeft alleen maar een paar kleine toko’s die enkel wat basis spullen verkopen.

Voor we terug naar Tanjung Kelayang rijden, bezoeken we nog een Chinese boeddhistische tempel en spijtig dat we er geen woordje uitleg krijgen, want die Chinesen beleven het boeddhisme precies toch een beetje anders.

Het is laat wanneer we terug zijn en hoewel we ons geamuseerd hebben, vond ik de uitstap op zich toch niet zo erg de moeite. Maar waarschijnlijk zijn we al veel te veel verwend geweest in Indonesië.

NAAR BELITUNG 8 tem 10 oktober

2011-10-08T07:52:00.000-07:00

Om 7u00 vertrekken we. Een beetje later als gepland, maar onze wekker is stillgevallen vijf minuten voor hij moest aflopen. Gemini is al weg maar Kind of Blue heeft precies ook vertraging, want die gaan gelijk met ons ankerop.

Halverwege de Kumairivier krijgt Kind of Blue een beetje problemen met de motor, van zodra ze in wat hogere toeren gaan, begint die te stotteren. Ze stoppen dan ook om ernaar te kijken en wij raften ons aan hen vast, zodat Dirk mee kan zoeken naar het probleem. Twee uur later is het opgelost. Er zat vuil in de brandstofleiding zodat de motor lucht aanzoog ipv diesel. Maar met de dinghypomp hebben ze de leiding kunnen doorblazen

Wanneer we de rivier uit en de zee opvaren krijgen we een dikke onweersbui voor ons. We zitten er net ver genoeg achter om niet nat te worden, maar gelukkig wel dicht genoeg bij om wind te hebben, want daarjuist was het, zoals voorspeld, windstil. We hebben er zelf de rest van de dag wind door, maar tegen de avond ook heel veel bliksem en donder en van bliksem op zee hebben we toch een beetje schrik. Daarom koppelen we ook al onze elektronische apparatuur af en leggen die in de oven. (Kooi van Faraday).

Tijdens mijn wacht zie ik op de radar een squall afkomen maar ipv dat die zoals gewoonlijk veel wind bij heeft, pakt die ons de wind af. Er zit niks anders op dan de motor te starten die de rest van de tocht blijft draaien, 37 uur aan één stuk door.

De volgende nacht bots ik bijna tegen een vissersboot op! We zitten juist in het noordoosten van Belitung en gaan tussen de riffen en de eilandjes door. Nu is het vaarwater wel zeker ruim genoeg en valt het heel goed te doen, alleen zitten er enorm veel vissersboten. Die zitten inderdaad soms verschiet achtig dichtbij, maar eentje steekt pas op het laatste moment een blauw lichtje aan dat je bijna niet ziet. Ik hoor hem wel, maar zie niet waar hij precies zit, tot hij dwars voor ons ligt. Ik draai meteen het stuur helemaal om (gelukkig zijn we nu niet aan het zeilen want dan kan dat gevaarlijk zijn) en mis hem op een haar na. Of zo leek het toch, want volgens Dirk had ik nog zeker 3 meter over! Twee minuten later draait hij zijn licht weer uit en wordt volledig opgeslokt door het donker. Pfff is me dat even schrikken en ik sta er letterlijk van te beven.

De rest van de nacht en de volgende dag verloopt zonder verdere incidenten. Iets na de middag komen we aan in Tanjung Kelayang in het westen van Belitung op een overvolle ankerplaats waar weer allerlei festiviteiten aan de gang zijn. We worden ook weer meteen uitgenodigd voor een dinner vanavond maar ze vragen wel iedereen die komt om per land dat aanwezig is een liedje te zingen. Omdat wij maar met 2 Nederlandstalige Belgen zijn ( en 1 Brusselaar) sluiten we ons aan bij de Nederlanders en zingen ‘Daar was eens een meisje loos’ door Anita begeleid op accordeon.

Kumai

KUMAI

2011-10-07T07:40:00.000-07:00

In Kumai is het een gekwetter van jewelste van wel duizenden zwaluwen. Ook staan er voor een toch niet zo heel grote havenstad erg veel pakhuizen.
Twee dingen die ons meteen opvielen toen we hier binnenvoeren en wat hebben die nu met elkaar te maken?! Op het eerste zicht niets....ware het niet dat die gebouwen geen pakhuizen zijn maar vogelhuizen.

Het zijn grote, hoge, rechthoekige gebouwen zonder vensters maar met veel luchtgaten aan de zijmuren, waar de zwaluwen naar binnen vliegen en daarbinnen hun nesten maken. En die nesten worden door de eigenaars van zo’n huis geoogst en voor veel geld aan China verkocht, waar zwaluwnestjes een zeer dure delicatesse is.

Aan de staat van de vogelhuizen kan je zo zien dat dit een zeer lucratieve inkomstenbron is, want ze zijn stuk voor stuk mooi geverfd en erg goed onderhouden. Veel beter en mooier dan de huizen van de meeste inwoners van Kumai.

Wat de zwaluwnetsten zelf betreft, op sommige plaatsen hangen er een paar gewoon onder een dakgoot en eerlijk gezegd ziet die er toch alles behalve appetijtelijk uit. Wat die Chinezen nu precies in zwaluwspeeksel en stront zien is me toch een beetje een raadsel. Hoewel ik me meen te herinneren bij de Chinees ooit eens zwaluwnestjessoep gegeten te hebben die best lekker was, maar hopelijk was dat geen echt nestje.

Enfin, morgen vertrekken we naar Belitung en omdat we ondertussen al veel diesel hebben opgestookt willen we hier bijtanken maar...ze verkopen hier de diesel aan het dubbele van de normale prijs aan toeristen. Hij wordt dan wel aan boord geleverd (met je eigen dinghy die ze dan even lenen) en we vinden dat wel normaal dat je voor deze dienst extra moet betalen, maar het dubbele van de prijs....dat vinden we toch een beetje bij zijn haar getrokken. Als we een scooter huren en ermee naar de pomp rijden kunnen we onze jerrycans aan de lokale prijs laten vullen, alleen...het is vrijdagmiddag en dan is alles gesloten om naar de moskee te gaan.

Oké, dan nemen we maar 25 liter in en omdat ze voor water dezelfde politiek voeren, laten we dat maar zitten. In Belitung regent het veel en tot daar geraken we zeker zonder problemen.
Voor de rest zijn we tegen de avond weer helemaal klaar om verder te zeilen.

TANJUNG PUTTING NATIONAAL PARK 4 tem 6 oktober

2011-10-04T16:12:00.000-07:00

Met Dick en Anita van de Kind of Blue en Frans en zijn dochter Kimberley van Gemini, trekken we 3 dagen de jungle van Borneo in. Met zijn zessen huren we een klotok, een rivierboot met een groot dek waarop een tafel met stoelen staat, die s avonds wordt opgeschoven om plaats te maken voor matrassen met klamboe’s. De benedenverdieping van de boot is van de kapitein, de kokkin, de gids en het crewlid, die allemaal hun uiterste best doen om het ons zo goed mogelijk naar de zin te maken.

Om 8 uur s morgens worden we opgehaald en komt er iemand aan boord die gedurende onze afwezigheid op de Narid komt passen. We varen de Sekonyerrivier op naar het Tanjung Puting Nationaal Park. Onderweg zien we makaken, proboscis of neusapen, enkele ijsvogels en zelfs een krokodil, maar die laatste heb ik juist gemist.

Rond de middag komen we aan bij kamp Leakey, een ‘feeding station’ waar de orang-oetans 1 maal per dag bananen krijgen opgediend.
De jungle van Borneo is samen met de jungle van Sumatra de laatste plaats op aarde waar nog orang-oetans voorkomen. Maar door het kappen van de beide oerwouden zijn de orang-oetans heel erg bedreigd en bijna uitgestorven. In kamp Leakey en nog enkele andere centra in het Nationaal park worden weesaapjes opgevangen en gerehabiliteerd tot ze alleen hun plan kunnen trekken in het woud. Maar omdat de jungle zo erg geklonken is en er bijgevolg veel minder voedsel overschiet voor de orang-oetans blijven ze apen in deze centra bij voederen.

Vele apen die in deze kampen zijn opgegroeid blijven dan ook komen en zijn helemaal niet mensenschuw. We zien ze al van ver aankomen, slingerend van tak tot tak. Er zijn ook veel moedertjes bij met zo’n ongelooflijk schattig kleintje aan hun vacht vastgeklampt. Ze halen de zotste toeren uit en hangen in de grappigste houdingen in de bomen. Enkelen onder hen zijn zelf zo stoutmoedig dat ze in je broekzak naar bananen zoeken.

In elke stam is er één alfa mannetje. In kamp Leakey is dat Tom en we hebben geluk dat we hem zien, want Tom komt maar 1 tot 2 maal per maand naar het kamp. Maar wanneer Tom komt, gaan de anderen opzij. En wij ook. Tom is groot, zwaar en een echte ‘King’ met een breed uitgezette kop. Bij de mannetjes apen groeien rond hun 19de jaar de kaken erg breed, maar hoe meer het mannetje vecht hoe breder ze worden.

Het is een ongelooflijke ervaring om de orang-oetans van zo dichtbij te kunnen meemaken. De wezens die het dichts bij de mens staan met 97% hetzelfde DNA en waarmee je echt een verwantschap voelt.

Het worden dan ook 3 fantastische dagen. We gaan nog naar twee andere kampen, maken een wandeling in de jungle en worden aan boord verwend dat het niet meer normaal is. Lekker eten, gefrituurde bananen als tussendoortje en s avonds kunnen we een ongelimiteerde douche nemen met fris rivierwater. Ook met ons zessen kunnen we het heel goed vinden en de dagen vliegen veel te snel om

OVERSTEEK NAAR BORNEO 28 tem 3 oktober

2011-09-28T07:30:00.000-07:00

Dirk zijn darmen zijn nog niet in orde maar de koorts is weg en we besluiten om toch te vertrekken gelijk met Kind of Blue en Gemini.

Eens het anker op is en de zeilen staan, installeert Dirk zich op de zetel en slaapt de ganse dag weg. Af en toe staat hij op om naar het toilet te gaan maar veel leven zit er niet in.

De eerste twee uur hebben we veel wind - eiland effect? Nadien schiet er niet veel meer van over en staat er een rottige klustzee. Maar we kunnen toch heel de dag zeilen. ‘S Nachts komen we wel enorm veel vissersbootjes tegen die soms verschiet achtig dichtbij zitten. Van die onbemande vlotjes komen we niet tegen of althans...niets gezien....

De volgende dag komt er van zeilen niet veel meer in huis maar wat wilt ge... Met 3 knopen wind die pal vanachter komt geraak je niet ver. We moeten trouwens nog moeite doen om voor het donker op Bawean eiland aan te komen, zo ergens halverwege het traject op 200 nm van Bali.

Op Bawean eiland houden we een dag rust. Lekker uitslapen en koffie drinken met onze buren.

De dag erop hijsen we s morgens vroeg de zeilen alweer. Zoals verwacht staat er maar een zacht briesje maar met de Bolle Jan valt er toch te zeilen tot de volgende morgen.

In namiddag komen we aan in Kumai. In het zuiden van Borneo en 14 nm de Kumia rivier op, met aan de ene oever een havenstad en op de andere oever de jungle.

BALI X

2011-09-27T07:49:00.000-07:00

Morgen gaan we weer door, dus vandaag moet er naar de markt gegaan worden, boodschappen gehaald worden en moeten we weer opruimen en inpakken.

Gelukkig gaat dat allemaal nogal vlotjes en zijn we er vroeg mee klaar, want tegen de middag is Dirk weeral eens uitgeteld. Die krijgt op het allerlaatste moment nog een ‘Bali Belly’ of diarree. En niet zo maar een klein beetje maar met veel koorts en alles erop en eraan.

Hm...als dat tegen morgen niet beter is, dan vertrekken we niet.

BALI IX

2011-09-26T07:15:00.000-07:00

We laten ons masseren. Kwestie om straks de Balinese massage te kunnen vergelijken met de Thaise methode. En de Balinese manier die bevalt ons al zeker en vast.

We liggen naast elkaar met elk onze masseuse en die van Dirk is een serieus gezet potig vrouwtje met stevige pollekes. Iets te stevig van tijd, want ze kan zo hard knijpen dat het soms zeer doet.

Nochtans is de Balinese wijze gericht op het stretchen van de spieren op een zeer zachte manier. De spieren worden als het waren uitgewreven door lange streelbewegingen en daarna gekneed. Eerst de rug, dan de billen en de kuiten, de voeten en tenen, armen, handen en vingers. En dan omdraaien om het rijtje langs de voorkant af te gaan.

Ook wordt er veel gebruik gemaakt van zelfgemaakte kokosolie.

Dus tegen dat we klaar zijn, zijn we zo vettig als een gefrituurde spiering en ruiken naar kokoskoekjes.

Maar het was zeer aangenaam en zeker voor herhaling vatbaar.

BALI VIII

2011-09-25T09:36:00.000-07:00

Deze keer huren Dirk en ik elk een scooter. En oeijejoei is me dat even wennen. Het lijkt ineens een eeuwigheid geleden dat ik zelf nog eens heb gereden en het verkeer hier is toch ook een beetje anders als in Brussel. Maar na even is het wel heel plezant.

We rijden eerst naar de Boeddhistische Brahmavira Arama tempel, sjezen dan een beetje door de rijstvelden en gaan ons dan verfrissen bij de Banjar Hotspring. Enfin verfrissen...het water is warm en in één bad zelfs een beetje te warm, maar het is wel heerlijk ontspannend.

BALI VII

2011-09-24T09:32:00.000-07:00

Lovina Beach

We hebben water besteld in de supermarkt. 15 flessen van 5 gallon (19 liter) die ze per scooter naar het strand brengen en die wij met de dinghy ophalen, leegkappen in de tank en het leeggoed meeteen terugbrengen naar het strand. Effe een heel gesleur met die zware flessen, maar veel voordeliger dan het water te laten brengen door de vissers.

De vissers brengen water en diesel aan boord als je wilt, maar wel aan het dubbele van de prijs als wat je in de supermarkt betaald. En omdat hier nu zoveel jachten liggen valt er niet meer te onderhandelen met die mannen.

Nu betalen we ook nog € 16,00 voor 285 liter en voor flessenwater is dat natuurlijk niet veel maar ik vind het toch een beetje decadent om je ermee te douchen. Maar we hebben geen keus, het leidingwater is niet voor consumptie en we hebben geen gescheiden tanks om te douchen en te koken.

BALI VI

2011-09-23T08:59:00.000-07:00

Met zijn vijven - Frans, Dick, Anita en wij - huren we Jacky ( de broer van Souri van de warung) in met zijn auto om naar Ubud en omstreken te gaan.

Ubud ligt in het midden van het eiland en is hét culturele centrum van Bali. Het is beroemd als kunst- en ambachtscentrum en zowel in Ubud als de omliggende dorpjes zijn allerlei workshops en kunsgallerijen. In Mas bijvoorbeeld zitten alle houtsnijders bijeen, in Celuk de goud en zilversmeden en dan heb je nog dorpen met schilders en weverijen en....

Wij beginnen met naar een voorstelling te gaan van de Barong dans, want naar Bali gaan zonder de Barong gezien te hebben is als naar Parijs gaan zonder te Eifeltoren te bezoeken.

De Barong is eigenlijk meer eenmusical dan een dans, die de eeuwige strijd tussen goed en kwaad in de mens en in de wereld uitbeeldt.

Daarna gaan we naar de houtsnijders en op zoek naar een Budhabeeldje voor Frans. Dat laatste is nog niet zo simpel, maar doordat we nogal wat ateliertjes afgaan komen we heel toevallig bij een gallerij terecht waar ze echte prachtige kunstwerken maken. Ze zijn onbetaalbaar, maar van een zo perfecte kwaliteit dat de gallerij orders krijgt vanover de hele wereld.

Vervolgens passeren we nog wat ambachtsdorpen en rijden langs prachtige rijstvelden. In Ubud zelf stoppen we niet, want dat is tegenwoordig zo druk en toeristisch geworden dat het niet meer plezant is.

Wel stoppen we in Kokokan. Een dorpje tussen de rijstvelden waar de witte rijgers elke nacht komen slapen. Een schattig dorpje, maar echt veel reigers zien we niet, daarvoor moeten we waarschijnlik wachten tot het begint te schemeren, maar omdat we nog 2,5 moeten terugrijden naar Lovina blijven we niet zo lang wachten en gaan stillaan terug naar huis.

BALI V

2011-09-22T08:42:00.000-07:00

We huren een scooter en rijden ermee naar de Ulun Danu Temple. Op het plannetje leek dat niet zo ver en goed te doen, maar amaai zeg....wat een bochtig weggetje. Frans is ook mee en die is de scooter snel gewoon, maar voor Dirk is het toch effe wennen met mij achterop van de ene haarspeld bocht in de andere. Maar lang duurt het niet of we scheuren over de weg die stijl omhoog kronkelt. Het landschap is hier de moeite, geen typische rijstvelden maar weelderig groen.

De Ulun Danu tempel ligt in het Bratan Lake, een kratermeer en is waarschijnlijk een van de bekendste tempels op Bali, maar dat is niet zonder reden. Kijk maar hoe mooi die is.

De terugrit naar Lovina Beach duurt maar half zolang als daarstraks, maar nu is het bijna de hele tijd bergaf en Dirk is weer helemaal ingereden ook.

s’ Avonds krijgen we van de Local Governement van Buleleng ( noord Bali provincie) een gala diner aangeboden voorafgegaan door de ‘Joged dance’. De Joged is een sociale Balinese dans waarbij een meisje danst op de tonen van een bamboo orkest - de instrumenten zijn gemaakt van bamboo. Vervolgens stoot het meisje iemand aan uit het publiek die met haar moet meedansen. Erg grappig natuurlijk met al die toeristen die zo stijf als een hark dansen, uitgezondend enkele natuurtalenten.

BALI IV

2011-09-21T06:28:00.000-07:00

Vandaag wordt er een ‘Sapi Gerumbungan’ of Balinese stierenrace gehouden in Lovina. Een wedstrijd waarbij de stieren niet om ter snelst moeten rennen, maar om ter sierlijkst.

De stieren zien er dan ook allemaal prachtig uit. Ze zijn verdeeld in paren van twee, verbonden met een heel fraai juk en mooi versierd, met belletjes toe aan hun poten. Ze trekken een soort ploeg waar de ‘bull jockey’ op zit en het is dus niet zaaks om zo snel mogelijk over het veld te lopen, maar met hun staart mooi in de lucht en hun koppen omhoog. En als het even kan helemaal synchroon met hun partner.

Echt de moeite om te zien en als de Balinezen het hebben voorgedaan, mogen wij toeristen het ook eens proberen.

Achteraf krijgen we op het strand een optreden van Balinese dansen en we hebben nu al verschillende keren in Indonesië een dansvoorstelling gezien, maar nog nooit zo mooi als hier. Zo sierlijk en elegant en gedetailleerd - zelfs hun vingers en tenen en ogen dansen mee - zie je alleen maar in Bali.